Kinderpraat 17

Poedermelk
Evi maakt een flesje klaar voor haar 'baby': 'Ieërs mot ut mael d'r in'...

Jongedame
Evi tegen haar 'baby': 'Kom maar jongedame'.

Belangrijks
Evi moet mij iets 'berangeliéks' vertellen.

Achternaam
Iza en ik krijgen het over achternamen en dat je pas de achternaam van iemand krijgt als je trouwt. Dan zie ik haar op een gegeven moment denken. 'Wie het Quint met de achternaam?', vraagt ze. 'Jansen', antwoord ik. Dan is ze even stil voordat ze giechelend zegt: 'Iza Jansen. Zoé heit ich dus as ich met Quint trouw'.

Iets lekkers
Als ik naar bed ga, ga ik altijd nog even kijken bij Iza en Evi. Evi slaapt heel licht. Op een avond geef ik haar een kus en wordt ze een beetje wakker en zegt heel slaperig: 'Mama?' 'Ja?', antwoord ik verwachtingsvol. 'Ich heb zin in nog mieër wat iets te lekkers te hebbe.'

Mooi
Iza's zwemleraar meneer Joep, begin 20, goed figuur, stopt met Iza's groepje omdat hij weer naar school gaat op het tijdstip dat hij hun lesgeeft. Ze krijgen als vervanger meneer Niels, zelfde uiterlijk. Maar meneer Niels breekt z'n been. Totdat meneer Niels op is geknapt krijgen ze een aantal vervangers. De eerste keren zijn dat 2 juffrouwen maar vandaag kregen ze meneer Frank. Dat was ook voor ons als ouders een beetje schrikken toen hij het kleedhok binnenkwam. Meneer Frank is niet onaardig of lelijk, maar wel eind 40, redelijk tot tamelijk behaard en heeft een figuur dat bij die leeftijd hoort. Als we terug naar huis rijden zegt Iza dat ze meneer Frank niet zo leuk vond. Ik vroeg waarom en wat meneer Joep dan anders deed dan meneer Frank. Ze dacht even na, vertelde toen over een oefening die ze van meneer Frank erg lang moest doen. Nadat het even stil was geweest zegt ze opeens: 'Wet-se wat d'r angers is aan meneer Joep as aan meneer Frank? Meneer Joep is mooier.' 

Buisjes
Ik tegen Evi nadat we bij de kno-arts waren geweest: 'Zek ens taege Iza was do kriegs.' Evi kijkt mij vragend dus ik probeer haar op weg te helpen: 'Nieje bui...'
'Luisjes!', antwoordt Evi.

Blon
Evi krijgt een ballon bij de Plus. 'Welke letter sjteit heej?', vraagt ze en ze wijst naar het woord 'plus'. Ik antwoord: 'De pûh'. 'Den ken ich al laeze wat d'r op sjteit!', zegt Evi blij, 'plon!'

Kinderpraat 16

Logopediste
Evi vraagt of ze net als Iza ook naar de logodistie moet

Skippybal
Dana wil op de skekkiejbal

The Muppetshow
Iza wil graag de film 'de Muffinshow' kijken

Horloge
Evi ziet in het Intertoysboek een 'raloozsje'. Dat wil ze vragen aan Sinterklaas. Op mijn vraag wat ze met een horloge moet als ze nog helemaal niet klok kan kijken antwoordt ze: 
'Taege papa en mama vraoge'.

Grote meid
Evi staat in het speeltuintje te stunten op een ronddraaiding. 'Neet zoé gevieërlik doon', zeg ik. Evi antwoordt lichtelijk gepikeerd: 'Jao maar ich zit toch al in groep eihein. Ich bön no toch al groeët!'

Harry
Volgens Iza is de 3 jaar oudere zus van haar vriendinnetje verliefd op 'Herwie' van 'One Direction'

Interesse
Op een avond staat Nico op het punt om de meiden naar bed te brengen als Gerdy binnenkomt voor onze wekelijkse wandeling. Met veel palaver gaat Evi naar bed. De volgende dag staat ze zich sokken uit te zoeken om zich verder aan te kleden als ze vraagt: 'Waas ut wandele leuk?' Dus ik antwoord: 'Wat lief des-se det vruuëgs! Jao ut waas leuk.' 'Fijn', antwoordt Evi.

Kampvuur
Iza moest bij DrawSomething een vlam tekenen. 'Oh, den teiken ich un vuurkamp', zei ze enthousiast

Kinderpraat 15

Mario en Luigi
Iza en Evi kijken tv. Er komt een commercial over een nieuw computerspelletje voor de Nintendo DS met Luigi in de hoofdrol. Iza en Evi hadden bij tante Yvonne op de Super Nintendo gespeeld dus ik vraag Iza: 'Wae is Luigi?'
Iza: 'De greune Mario'.

Opscheppen
Nico heeft weer een Amerikaanse oldtimer gekocht. De kinderen zitten met een vrirndinnetje van Iza tv te kijken. Ik ben aan het koken. Dan denk ik Nico's auto te horen dus ik vraag aan de meiden of papa eraan komt. Dat blijkt niet het geval te zijn. Even later vertelt Evi tegen het vriendinnetje van Iza: 'Papa haet unne sjieke auto en dae duit broem-broem'.
Toen Nico uiteindelijk aan kwam rijden wees Evi Ilse erop: 'Dao is papa zien sjieke auto!'

Tondeuse
Op een morgen stylde ik mijn haar met de föhnborstel. Evi bekeek dat tafereel en vroeg toen waarom ik die van papa gebruikte. Ik vertelde dat deze föhn gewoon van mama is. Ze was even stil en vroeg toen waarom er bij mama dan geen haartjes vanaf gaan.

Wafels
Nico komt aan het einde van de middag thuis.
Iza: 'Papa, weej hebbe un groeëte waofel gehad!'
Ik: 'Ssshhht. Die zien eigelik veur papa öm te traktere op ut werk.'
Iza denkt even na en zegt dan: 'Papa, weej hebbe un hartjeswaofel gehad.'
Ik: 'Ssshhht. Die zien eigelik veur papa öm te traktere op ut werk.'
Iza: 'Huh? Àlle waofels?!'
Ik: 'Jao.'
Iza: 'Papa weej hebbe gèn waofel gehad.'

B & A
Iza verveelt zich een beetje tijdens het kijken naar de Musical Sing-a-long: 'Waaröm komme Bassie en Adriaan neet?'

En
Toen we naar school liepen vroeg ik aan Iza of ze nog een nieuw woordje had geleerd. 'Jao! 'En''. 'O', zei ik, 'det is un handig woordje. No ken-se 'Iza en Evi' sjriéve. Of 'mes en vork''. Iza dacht even na en zei toen: 'Jao! Of 'poep en plas'!'

Verzauwen
Evi: 'Mama!! Kiék was do gedaon haes! Do haes dit gezjauwe!'

Kinderpraat 14

Nectarine
Ik ga fruit schillen voor Iza en Evi. Evi kondigt aan dat ze aardbeien, druifjes, appel en banaan wil, maar geen 'neksetrién'.

Prikdiploma
Evi moest bloedprikken in het ziekenhuis en kreeg daarna volgens eigen zeggen een 'plikplûhplooma'

Geslaagd
Als we langs een huis komen waar een vlag hangt met een tas eraan zegt Iza: 'Ah. Dao is weer emus versjlaag'.

Klein
Evi zegt 's avonds als ze naar bed moet dat ze pijn heeft in haar beentjes. Ik opper dat ze misschien groeipijn heeft en dat ze dus groter wordt. Dan begint ze te sniffen en zegt dat ze niet groter wil worden. Ze wil klein blijven, dan kan ze voor altijd op de peutergroep blijven.

Moedervlek
Een kindje bij Evi in de peutergroep heeft een 'moedervlech'.

'Verschrikkelijke ikke'
Iza wil kijken naar de film 'Verschrisselijke ikke' en Evi wil 'Rikkelijke ikke' zien

Geert en Annemiek
Volgens Evi zijn we gaan zwemmen bij Geert en Ammeniek

Zwart
Evi: 'Zwart is neet mooi maar waal sjiék'.

Robot
Evi zit gek te doen. Ze trekt een gek gezicht en maakt houterige bewegingen. Iza lacht zich kapot en zegt: 'Evi, je lijkt net een roompot!'

Pluto
Ik: 'Zulle we dalik ff ut kaartje veur Hailey det morge jäörig is nao de breevebös bringe?'
Iza: 'Wae is Hailey?'
Ik: 'Ut kiéndje van Diana. Dao zien we veurig jaor gewaes. Die hebbe zonne groeëte hôngk, Vito'.
Evi antwoordt heel wijs: 'Jao dae ken ich. Dae is van Mickey Mouse'.

Evi-wijsheid
Evi wil 's morgens als Iza nog slaapt op Iza's kamer gaan kleuren. Ik zeg dat dat niet gaat. Evi antwoordt een beetje bozig: 'Det ken waal maar det geit neet'.

Betrokkenheid

We zijn met z'n allen ontzettend betrokken bij wat we doen of waar we bijhoren. Toch? En als we schoolgaande kinderen hebben dan voelen we ons ook betrokken bij de school waar ons kind naar toe gaat. Dat is logisch. Of toch niet?

Als ouder van een schoolgaand kind vind ik dat ik aanwezig moet zijn bij elke ouderavond die er wordt georganiseerd (en dat is er vaak maar 1 per jaar, en nee ik heb het hier niet over 10-minutengesprekken) en dat ik minstens 1x per jaar gehoor moet geven aan een verzoek om mee te helpen bij één of andere activiteit. Meegaan met uitstapjes daar kan ik tot en met dit schooljaar nog met een smoesje onderuit komen omdat ik als Iza naar school gaat óf aan het werk ben, óf Evi nog thuis heb. Dat ik eventueel een schaarse vrije dag in zou kunnen leveren of heel veel moeite zou kunnen doen om opvang te vinden voor Evi, daar hebben we het even niet over. Want ik vind dan wel dat ik moet helpen bij schoolactiviteiten, maar vraag me niet om een groepje kleuters op sleeptouw te nemen want dan kun je me daarna afvoeren. Niet alle kindjes zijn even braaf als onze meiden namelijk. En als ik ergens niet tegen kan dan zijn het wel kinderen die een grote, brutale mond hebben. Ik vind het fijn als vriendinnetjes van Iza bij ons komen spelen en zich thuis voelen en dus dingen doen of vragen die ik vroeger nooit gedurfd zou hebben. Maar er is een verschil tussen zich vrij gedragen of zich brutaal gedragen. En bij het naar school brengen van Iza zie ik genoeg dingen om voor mezelf te bepalen dat ik wel op andere manieren mijn bijdrage geef. Gelukkig heeft Iza geen brutale vriendinnetjes :)

Maar dat terzijde. Het betrokken zijn. Een goede manier om aan het einde van het schooljaar in een kleuterklas je betrokkenheid te tonen is het helpen met het schoonmaken van de materialen waarmee de leerlingen werken.

In Iza's klas staat sinds 2 weken een kast in het halletje waarin schoon te maken materialen staan. Deze kast wordt door de juffen elke keer aangevuld totdat alles gepoetst is. Zelf helpen ze ook mee, de juffen. Naar mijn idee is er niks makkelijker dan je nuttig te maken door een paar keer iets van de materialen die er staan mee te nemen om thuis in een sopje te gooien en met een beetje geluk in de zon te laten drogen of als het slecht weer is even met een handdoek af te drogen. Als je écht lui aan bent gelegd dan zoek je iets uit (duplo-blokken) die je in een kussensloopt flept en in de wasmachine gooit. Dat je trommel daarna naar de mallemoeren is, moet je dan maar voor lief nemen.

Waar ik naar toe wil met deze blog is dat blijkbaar niet iedereen deze opvatting deelt. Er zijn papa's en mama's die eerst een week lang stoïcijns die kast met 'te poetsen materialen' voorbij lopen om dan in de tweede week hardop te verkondigen dat hun zoon of dochter tegen ze heeft gezegd dat ze ook iets mee moeten nemen om te poetsen. Zo'n kind voelt blijkbaar, hoe klein het ook is, wél de druk om niet buiten de boot te vallen, in tegenstelling tot sommige van de ouders. Vervolgens staat zo'n parttime werkende mama een beetje bij de kast te dralen om maar ja iets te pakken wat niet teveel werk is om te poetsen 'want ik moet de hele dag werken en ik heb eigenlijk geen tijd'. De volgende dag wordt het gepoetste materiaal netjes mee teruggenomen en de ouders denken dat hun deelname erop zit en lopen de rest van de tijd dat de kast in het halletje staat deze weer stoïcijns voorbij. Lekker betrokken.

Kinderfeestje

Zodra je kinderen naar de basisschool gaan krijg je ermee te maken: kinderfeestjes. Kinderfeestjes van andere kindjes, maar ook kinderfeestjes die je zelf moet organiseren.
En daar komt meer bij kijken dan je denkt als kinderloze ouder.

Zodra het eerste kinderfeestje van het schooljaar zich aankondigt is onze oudste dochter Iza al bezig met haar kinderfeestje dat pas in mei plaats zal vinden.

Om te beginnen moet er bepaald worden welke kindjes er uitgenodigd worden, bij sommige kinderen wisselt dit per week. Iza is daar gelukkig vrij constant in, dat komt ook omdat ik haar, zonder dat ze dat in de gaten heeft, in een bepaalde richting stuur. Ze wordt 6, naar ons idee nog te jong om helemaal vrij te laten in het bepalen wie er op haar feestje mag komen. Ze heeft een vast groepje van meisjes waar ze veel mee speelt, dus is het niet meer dan logisch dat ze die meisjes uitnodigt. Die kleintjes krijgen nog genoeg teleurstellingen te verwerken in hun leven, laten we ze hier op dit punt nog maar even voor beschermen.

Toen ze 5 jaar werd, werden er 7 kindjes uitgenodigd, omdat Iza ook bij deze kindjes op het feestje was geweest. Inclusief Iza en haar zusje Evi hadden we dus een kinderfeestje voor 9 kindjes. Beetje veel. Dat gingen we dit jaar dus anders doen. Iza mocht 5 vriendinnetjes uitnodigen. Maar ze wil eigenlijk ook het jongetje uitnodigen waar ze verliefd op is. Maar daar beginnen we niet aan. We doen lekker een meisjesfeestje. En maar goed dat we niet hebben toegegeven want een paar dagen voordat we haar kinderfeestje zouden vieren, was de liefde van Iza's kant over. Haar lover blijft namelijk nog een jaartje bij de kleuters en wordt superoudste, terwijl Iza naar groep 3 gaat. Inderdaad een fantastische reden om dan maar verliefd te worden op iemand anders. Op het laatste moment kon ik dus ook nog een speurtochtvraag over Iza's verliefdheid wijzigen!

Als er is bepaald wie er uitgenodigd wordt voor het feestje moet de uitnodiging gemaakt worden. Als het aan mij ligt moet dat natuurlijk wel een beetje origineel gebeuren. Dus wordt er geknutseld en via Webprint uitnodigingen besteld:

 

Om evengoed nog eventuele teleurstellingen te voorkomen kunnen de uitnodigingen niet in de klas verspreid worden, stel je voor dat een kleutertje zich gepasseerd voelt. Dus Iza en ik doen een rondje Reuver en spelen voor postbode.

Dan moet er nagedacht worden over wat we gaan doen. Ze wordt 6, we hebben dus nog heel veel feestjes te gaan. Het moet dus niet te gek (lees: te duur) worden. Vorig jaar had ik een speurtocht uitgezet. Iza vond dat tof dus ze is al sinds september bezig dat ze tijdens het volgende kinderfeestje wéér een speurtocht wil. U vraagt, wij draaien. Dus ik had weer een speurtocht uitgezet en haar gezegd dat ze dit jaar weer een speurtocht kreeg. Kind blij. Tot een paar dagen vantevoren. Toen vroeg ze zich hardop af waarom we wéér een speurtocht gingen doen tijdens haar feestje *zucht*.

Maar iedereen heeft zich zo te merken kostelijk geamuseerd. De missie is geslaagd.

Conclusie: de meeste kleine kinderen hebben nog niet veel nodig. Als ze al met een groepje samen kunnen spelen en ravotten en daarbij nog een snoepje, zakje chips, frietjes of pannekoeken krijgen dan zijn de meeste al blij. Gelukkig maar want als je voor kinderen van 6 al alles uit te kast moet halen, hoe moet dat dan bij kinderen van 10 of ouder?!

Peuter- en kleuterpraat 13

Snelle Nel
Iza, Evi en ik zien het '50 kilometer per uur'-autootje van tante Nel op de parkeerplaats van de Lidl staan, te herkennen aan de nummerplaat met daarop aan weerskanten de Playboy-bunny en in het midden 'Snelle Nel'. Iza vraagt zich af of op Jos' nummerbord dan 'Snelle Jos' staat.

Grote mensen schoenen
Iza loopt rond op mijn 'chique schoenen'. Ze kijkt er heel trots bij en vraagt dan: 'Besjtaon die sjoon nog as ich groeët bön?'

Bolerootje
Evi wil haar 'doornerootje' aan

Tablet
Iza gaat van haar verjaardagsgeld een 'K3-tèhbûhlût' kopen.

Grote meid
Iza is verschrikkelijk haar best aan het doen om lief te zijn, zegt ze zelf. En ik merk het ook. Dus ik complimenteer haar ermee. 'Det kump ömdet ich no al 6 bön', is haar wijze reactie.

Computeren
Evi tegen Iza nadat Iza iets 'doms' doet tijdens het 'kamproetere': 'Iza, dich bön auch un dommie hè?'

Kwartet
Na een paar keer te hebben gevraagd: 'Heb dich...' heeft Evi eindelijk 'kwoetet'.
Marrokaans
Iza heeft op het kinderfeestje van Sofia 'makrokaanse' pannekoeken gehad.

Te laat
Een aantal dagen na haar verjaardag lag er nog een kaart in de bus. Op de rode envelop stond schuin in elk hoekje 'sorry'. Ik hang de kaart bij de rest van de kaarten. Als ik alle kaarten enkele dagen later opruim zegt Iza heel blij dat ze dié kaart het allerleukste vindt. Ik vraag waarom. 'Ömdet dao sorry, sorry, sorry opsjting, det ving ich grappig'.

Dikke buik
Na het ontbijt zegt Evi tegen mij terwijl ze haar buikje een beetje naar voren duwt: 'Kiék wat ich unne dieke boék heb'. Dan is ze even stil, kijkt naar mij en vervolgt dan met: 'Do auch hè?'.