vrijdag 8 augustus 2014

Caravanperikelen

Dit jaar zouden wij in de 'grote vakantie' niet op vakantie gaan. We hadden een nieuwe tuin aan laten leggen en daar hadden we genoeg geld in gestoken. Maar de hele vakantie thuis zitten als je sowieso al thuis zit omdat je geen werkt hebt dat is eigenlijk ook niet het ware. Dus ging ik het wereldwijde web op om te zoeken naar een vakantie voor een 'dubbeltje'. Ik ging zoeken naar leuke accommodaties aan de Nederlandse kust maar daar vind je alleen maar onderkomens voor de hoofdprijs. Jammer. Een midweekje aan zee had me heel leuk geleken. Maar niet getreurd, dan moeten we dit jaar gewoon een dagje Zoutelande doen (wat er gezien de weersvoorspellingen niet meer van gaat komen deze vakantie :(). Ik ging verder zoeken in onze eigen provincie. Weldra had ik een leuke camping gevonden in Vijlen. Met een stacaravan voor een leuke prijs. De omgeving in Zuid-Limburg is fantastisch dus de vakantie werd geboekt. In Limburg kun je gelukkig wel op vakantie voor een 'dubbeltje'.
Afgelopen maandag kwamen wij aan in onze stacaravan. Ook al weet je dat je voor een dubbeltje niet op de eerste rang kunt zitten, toch hoop je dat natuurlijk een beetje wel. Maar dat gebeurt natuurlijk niet. Want een stacaravan is wel een stacaravan met alle voor- en nadelen die bij het charmante caravanleven horen.
Zo was deze stacaravan ontzettend schoon en netjes (ikke blij!) maar mochten onze meiden ABSOLUUT NIET met blote voeten erdoorheen banjeren want: GATVER, bacteriën all over the place. Dat ieuw!-gevoel heb ik overigens in een heel ruim vakantiehuisje ook. Vooral op vloerbedekking. JUK!
Als je een (sta)caravan boekt weet je ergens natuurlijk wel dat zo'n ding niet groot is en het er best wel krap is. Het eerste 'o ja! Zo'n caravan is krap'-momentje kwam toen ik langs het bed liep om mijn toilettas op het schap boven het bed te zetten. Ik kon mijn voeten namelijk niet naast elkaar zetten langs het bed maar ik moest de ene voet vóór de andere voet 'sjravelen' om op de plaats van bestemming te komen. Maar toen moest ik terug. Draaien ging niet. Dus moest ik op het bed gaan zitten om me weer richting de keuken te begeven.
Het matras van het bed waar Evi in sliep was zelfs afgeschuind zodat de deur fatsoenlijk open kon!
Toen we de tassen uit wilden gaan pakken bleek dat de kastruimte ook niet om over naar huis te schrijven was en er alleen maar dingen in opgehangen konden worden en wij op onze campingvakantie vooral stapelkleding mee hadden genomen. We besloten om de tassen in de 'woonkamer' te laten staan die in verhouding behoorlijk ruim was.
Waar blijkt zo'n caravan nog meer ontzettend krap te zijn? Dûh, op de badkamer. Geen ruimte om je vuile kleding neer te leggen als je je wil gaan douchen. En dus ook geen ruimte voor je schone kleding. Dat betekent: uitkleden op de slaapkamer en half naakt je door de caravan begeven naar de badkamer. Gelukkig is het maar een korte afstand. Maar van tevoren moest ik er wel aan denken om het halfdoorschijnende rolgordijntje in de keuken af te laten, want: BUREN! Dan sta ik (schijnbaar) ongezien op de badkamer. Shit! Douchespul vergeten. Er is geen plaats om dat uit te stallen op het badkamertje dus dat zit permanent in de toilettas. Weer terug naar de slaapkamer, naar de achterkant van het bed manoeuvreren en m'n shampoo, douchegel en scheermesje pakken. Terug naar de badkamer en hoppa de douche in. Maar waar zet ik mijn shampootoestanden nu neer? Er is geen rekje. Op het doucherandje dan maar. Volgende euvel: mengkranen. Dus eerst beetje de warme kraan open draaien, dan de koude. Even voelen: ja perfect! Ik stap de douche in en zeep m'n haren in. Oei! Het water wordt even wat kouder. Net als ik me om wil draaien om de kraan bij te stellen is het water weer lekker op temperatuur. Ik spoel m'n haren uit en pak m'n (wegwerp)washandje dat ook half op de grond van de douche heeft moeten liggen: JUK! Na het douchen komt het grootste krap-probleem: m'n benen scheren in een hok van voor mijn gevoel een halve meter bij een halve meter. Is het met het pakken van iets dat je noodgedwongen op de douchevloer hebt moeten zetten al een uitdaging om niet met je blote kont tegen de douchewand aan te komen, WAAR DUS AL 100.000 ANDERE BLOTE KONTEN TEGENAAN HEBBEN GEBOTST!, met scheren is die uitdaging nog iets groter. Ik heb me getroost met de gedachte dat een douchewand die regelmatig wordt gepoetst niet zo ranzig is als een douchegordijn dat aan je billen blijft plakken in een luxe vakantiehuis.
Ook leuk in dit goedkope vakantieonderkomen: er was geen waterkoker. Wél een fluitketel. Maar die floot  niet. Niet hard tenminste. Hij fluisterde een beetje. Maar gelukkig heeft Nico McGyver-skills en kon ie de fluitketel weer laten fluiten.
Wij hadden de eerste avond meteen pech dat het regende dus konden we niet buiten gezellig het kaartspel van 'De Kolonisten van Catan' doen of het kaartspel 'Doézende'. Wij zaten dus binnen en de tv werd aangezet. Het leek wel winter op tv: sneeuw. Maar Nico zou Nico niet zijn als hij dat niet ook even kon fixen.
TV kijken in een caravan betekent kijken wat er te zien valt. Geen dvd'tje. Geen 'Video on demand' en geen mediaplayer met een ruime keuze aan films. Dus waarmee hebben wij ons deze week vermaakt: met Rocky vs. Rambo dat RTL7 ons aanbood ('meer voor mannen'!). Buiten zitten bleek namelijk bij goed weer 's avonds toch ook best fris. Ik heb met één oog meegekeken en met het andere oog één boek en 3 tijdschriften uitgelezen. De conclusie die ik kan trekken is dat ik de 'Rocky-serie' leuker vind dat 'Rambo'. En dat ze allebei ontzettend lelijk zijn :-P
Op het bed ligt overigens een matras dat aanvoelt als een blok beton. Als ik me de eerste avond naar de badkamer begeef en het licht aan wil maken kan ik aan het koordje trekken wat ik wil, maar het licht gaat niet branden. Lamp kapot. Maar daar is Nico to the rescue. Een (gloeiend hete) lamp uit de 'woonkamer' wordt eruit gedraaid en bij de badkamer erin gedraaid. Leuke bijkomstigheid is dat we daardoor de avonden erna iets meer sfeerverlichting hebben in de woonkamer doordat er één defecte lamp in zit.
Defecte dingen moet je eigenlijk melden, anders wordt je wellicht aansprakelijk gesteld en moet je dokken. Dus Nico is dinsdag netjes gaan melden dat de tuintafel al kapot was toen we aankwamen. De parasol die in het gat in het midden stond had op de één of andere manier een behoorlijke scheur in het plastic gemaakt. En toen we maandagavond soep wilden eten heeft Nico die noodgedwongen met de slalepel moeten eten omdat er maar 2 soeplepels waren. Evi wilde geen soep. Ook hebben we de tuintafel een beetje moeten verplaatsen. Op de plaats waar die oorspronkelijk (in het gras!) stond, stond ie zo schuin dat je met de mond aan de soepkom je de soep je mond in had kunnen laten lopen. Wat dan achteraf een oplossing zou zijn geweest voor de ontbrekende soeplepels. Nico kreeg overigens meteen 4 soeplepels mee. Ook al zouden wij deze week geen soep meer eten. Eigenlijk ontbrak er nog meer aan de inventaris voor 6 personen. Er waren maar 5 messen en 4 vorken. En maar 4 theeglazen en 4 mokken. Maar goed. Wij hadden van alles maar 4 nodig.
In de welkomsinstructiemap staat beschreven wat je schoon moet maken als je je borg van € 50,- terug wil krijgen én wat je schoon moet maken als je de campingschoonmaaksters schoon wil laten maken en je daar dus € 50,- voor betaalt. Het was me de eerste dag al opgevallen dat er geen stofzuiger in de caravan te vinden is. En ook een emmer kon ik niet vinden. Wordt lastig om zo die € 50,- te verdienen. Maar dan blijkt uit de instructiemap ook nog dat alle ramen 'gelapt' moeten worden. Mwoahahaha! Uh-huh. Sure. En een stofzuiger kun je lenen in het campingwinkeltje. Ik dacht het niet. D'n deze heeft vanmorgen met de zachte bezem de vloer geveegd, vervolgens het veegsel opgeveegd met een handveger en blik (dat uiteraard niet van blik was maar van plastic). Deze handveger en blik lagen in een (lege, dûh) Calvé-mayonaise-emmer. Dus toch een emmer alleen was die in eerste instantie niet herkenbaar als zodanig. Met de meegebrachte wannabe-Glorix-doekjes heb ik het aanrecht en de wasbak gepoetst en de wasbak op de badkamer. Ik heb zelfmeegebrachte allesreiniger (die nog over was van een vakantie bij Roompot of Landal waar je dit soort dingen standaard in het welkomstpakketje krijgt, wie wat bewaard die heeft wat) in de wc-pot gekeild, met de borstel er doorheen 'geräökeld' en de pot gepoetst met diezelfde wannabe-Glorixdoekjes. Vervolgens heb ik die borstel met borstelhouder op de pot gezet zodat ik goed eromheen kon dweilen met een dweilhouder ding die in de kast op onze slaapkamer stond. Daarna heb ik bewust die houder laten staan zodat het er 'gepoetst' uitzag.
Wat meeviel was het zitten. Ik zag mezelf al rugpijn krijgen van het constant moeten zitten op zo'n plastic kuipstoeltje. Maar de tuinstoelen waren redelijk luxe met een hoge rugleuning. Alleen jammer dat we 's avonds dus binnen zaten op zo'n campingbank :-\
Wat ook niet handig was aan de caravan was dat het badkamerraam naast het 'terras' was. Gelukkig wel langs ons eigen terras en niet langs het terras van de buren waar het keukenraam op uitkeek. Want heb je knetterige poep of klaterpies dan hoort natuurlijk iedereen die op het terras zit dat.
 
Nou, dat was ons midweekje in een stacaravan. Wij hebben ons ontzèttend vermaakt want bovenstaande euvels zijn natuurlijk niks om over te zeuren. Heel cliché: als het maar schoon en netjes is. Desalniettemin heb ik evengoed met mezelf afgesproken dat we volgend jaar in de vakantie weer gewoon lichtelijk luxe gaan doen: met een afwasmachine, ruimere slaapkamers en géén vloerbedekking! Én als het ff kan géén douchegordijn! :D
 

woensdag 16 juli 2014

Kinderpraat 26

Naam
Iza: 'Wie hèt Jasper Cillessen met de veurnaam?'

Hottentottensoldatententententoonstellingen
Evi: 'Hottentottententenstoolingenlen'

Schatkist
Evi heeft een geheime schatdoos

Grapjas
Volgens Evi ben ik een 'grapjans'. De definitie daarvan volgens Evi: 'Emus dae soms grapjes luuët'.

Zusterliefde
Iza wil met een vriendinnetje touwtjespringen met het lange springtouw. Maar dat springtouw is in gebruik voor een ander doeleind door Evi n haar vriendinnetje. Iza vraagt deze meiden om het springtouw. Na Iza's overredende woorden dat een springtouw is gemaakt om mee te springen en niet om te doen wat zij er mee doen wil Evi het springtouw wel afgeven. Het vriendinnetje niet. Iza doet haar beklag bij mij en zegt dat Evi het springtouw wèl wil geven maar het vriendinnetje niet. 'Jao, Iza is mien zusje!', zegt Evi op een 'dûh-toon'.

Poep
Iza en Evi zijn aan het voetballen. Ze rennen allebei achter de bal aan. Het lukt Evi niet om te scoren en er ontsnapt haar een welgemeend: 'Scheisse!'

Parkeerplaats
Iza, Evi en ik wandelen naar het dorp. Er staat een auto niet binnen het vak geparkeerd. 'Eej', zegt Evi. 'Dae sjteit neet ôppe kaapeerplaats'.

Braomel
Nico had op een gegeven moment een koortslip. In het dialect wordt dat ook wel een 'braomel' genoemd. Hij kon daardoor de meiden geen kusje geven vertelde hij ze. Een paar dagen later vroeg Evi aan Nico toen hij haar een welterustenkus kwam geven: 'Papa? Haes-se nog un brom?'

Jongens- of meisjesnaam
Iza en Evi zitten in het zwembad en zijn een naam aan het verzinnen voor hun opblaasdolfijn. Op een gegeven moment zegt Iza: 'Mama? Spekkie is dat een jongens- of meisjesnaam?'

Scheve bal
Iza en Evi zijn samen aan het voetballen. Iza schopt royaal langs de bal. Dan loopt Evi op de bal af en gaat er met opgeheven vingertje voor staan: 'Goed luisteren naar Iza, bal. En niet scheif gaan'.

vrijdag 4 juli 2014

Kinderpraat 25

Vallen en stoten-gel
Evi is gevallen en wil stavestoovezsjèl op haar wondje

Sterk
Evi laat haar spierballen zien en wil die van haar vergelijken met die van Nico. Ik zeg dat Evi grotere spierballen heeft dan Nico. 'Wie is sterker? Papa of mama?', vraagt Nico aan Evi. 'Ich!', antwoordt Evi triomfantelijk

Miljoen
Sinds ik een midweekje weg heb geboekt vraag ik elke dag minstens 1x aan de meiden: 'Wet-se wao ich KEI zin in heb?'. Na 4 dagen antwoord Evi quasi geïrriteerd: 'Aohaoh! Mama! In de vekansie! Det haes-se no al 100 maajoen kieër gezag!'

7 Dagen heeft een week
Op een zondaag is Evi is heel druk iets aan het vertellen, vooral tegen zichzelf. Het gaat over voetballen dat ze normaal gesproken op vrijdag doet maar vandaag ook. 'Welke daag is ut vandaag?' Ze is even stil en begint dan het liedje te zingen dat ze elk dag op school zingen: 'Maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag...' en dan heel triomfantelijk: 'Zondag!'

Ketchup
Evi hoeft geen kepsjup bij de tosti

Tweeling
Als we in het speeltuintje zijn ziet Iza 2 tienervriendinnen die exact dezelfde kleding dragen. 'Hee, det is unne twiéling!', zegt ze. Ik maak Iza ff duidelijk dat het geen tweeling is maar 2 vriendinnen zijn die dezelfde kleding aanhebben en dat dat behoorlijk simpel is.

Joepie
De ochtend na België-Amerika checkt Nico zijn telefoon voor de uitslag. 'België haet gewonne met 2-1', zegt hij. Evi geeft de boodschap door aan mij. 'Joepie', antwoord ik droog. 'Joepie heeft gewonnen?', vraagt Evi.

Kersen
Evi en ik fietsen langs de Maas richting Beesel. We fietsen tussen de fruitbomen door. Ik wijs Evi op de kersenbomen. 'Die ken-se neet aete', zegt Evi. Ik leg haar uit dat je die kersen wel kunt eten maar dat je die niet mag plukken omdat ze van de boer zijn. 'Ao ja', zegt Evi, 'dae haet die körse in de baum gehange.

Bofferds
Het is prachtig weer als Evi en ik aan het fietsen zijn. 'Wat un bofferds zien weej hè?', zeg ik. 'Jao!', antwoordt Evi. 'Waoröm den?' vraag ik. 'Ömdet weej drinke en un waofel hebbe!', antwoordt Evi blij (die zaten in de tas om tijdens het fietstochtje te picknicken). 'En ömdet weej fietse', voegt ze er dan nog aan toe.

Niet af-bak
Evi heeft 's middags een tekening gemaakt met 'spirograph'. 's Avonds, als de tekening nog op de knutseltafel slingert, vraag ik haar wat er mee moet. Ze denkt even na en vraagt dan: 'Wao is ôzze 'niet af-bak'?

donderdag 26 juni 2014

Voetbalprietpraat

Sneijder
Evi en ik zijn samen aan het voetballen. Ieder staat bij zichzelf voor de goal. 'Ich bön Sneijder', zegt Evi als ze een goal maakt. De volgende keer als ze aan de beurt is lukt het haar niet om een goal te maken. 'Sneijder is auch neet altiéd good', zegt ze dan heel wijs.

Pauze
Nico, Iza, Evi en ik zitten klaar voor 'Portugal - Duitsland'. Dan vraagt Evi of deze film ook op pauze kan want ze moet nog even plassen.

Sticker
Tijdens het voetbal kijken zegt Iza dat ze het tof vindt dat een speler van de ene ploeg een speler van de andere partij meehelpt met opstaan als die gevallen is. 'Den kriég dae unne sticker!', concludeert Evi.

Scheidsrechter
Iza vind dat de 'scheidrechster' op moet letten en moet zien dat de Duitsers zich aanstellen.

Nederland
Evi: Hup Needoowland!

Oranje
De spelers van het Nederlands Elftal staan in hun blauwe trainingspakken klaar voor de wedstrijd tegen Australië. 'Maar wao is Oranje?', vraagt Evi.

Verslaggeven
Iza doet verslag van België-Rusland terwijl wij op aan het ruimen zijn. 'Oe. België haet wéér bijna un goal. Die zien good bezig'. 

Leeuw
Tijdens Nederland - Chili zegt Evi ineens: 'Ich ken un liedje van unne leeuw'. 'Zing ens den', antwoord ik. Evi: 'Hup Holland Hup...' en ze zingt het hele refrein.

Kijken
In de wedstrijd Nederland - Chili pakt Kuijt op een mooie manier de bal af van een Chileen. 'Mooi Kuijt!', roep ik. Evi denkt hoorbaar na en zegt na een paar seconden: 'Wet Kuijt det weej aan ut kiéke zien?'

Fris
Er worden tijdens de voetbalwedstrijd een aantal overtredingen gemaakt door beide partijen. 'Wae deej get wat neet klop? Nederland?', vraagt Iza. Ik antwoord dat ze allemaal niet fris zijn. Even later wordt er gewisseld bij Nederland. Iza vraagt wie erin komt en wie er dan uit moet. 'Toch neet Robben hè? Want dae is waal un bietje fris'.

Wissel
Kuijt wordt gewisseld voor Kongolo. 'Kongolo?! Dao heb ich nog NOEIT van gehuuërd', zeg ik. 'Ich onneet', zegt Evi

zondag 15 juni 2014

Tot waar en niet verder?

Ik ben bewust maar ook onbewust (door het als voorbeeld te krijgen) opgevoed met het idee om interesse te tonen in andere mensen en niet moeilijk te doen maar je aan te passen, ook al moet je dan iets tegen je zin doen. Want "herrie" dat moet je vermijden. Want stel je voor dat een relatie op wat voor gebied dan ook onherstelbaar beschadigd raakt?
Interesse tonen zit in mijn natuur, daar hoef ik geen moeite voor te doen, maar me aanpassen als ik daar het nut niet van inzie is nou niet één van mijn beste karaktereigenschappen zo is gebleken door de jaren heen. Dus het is soms best lastig voor mij om dat opvoedkundig advies na te streven. Wat het nòg lastiger maakt is het stemmetje (in mijn hoofd) dat mij terechtwijst als ik me niet aan deze idealen houd. En me daardoor de laatste tijd voor dilemma's zet.
Want doe ik dingen tegen beter weten in toch maar volgens de na te streven idealen om die beruchte ruzie niet uit te lokken of om te vermijden dat ik me voor mijn gevoel moet gaan verdedigen omdat ik heel misschien ooit voor de voeten geworpen krijg dat ik toen-en-toen zo-en-zo gehandeld heb, dan is het de laatste tijd vaak zo dat ik de deksel op mijn neus krijg. Want sommige andere partijen zijn schijnbaar (onbewust) van mening dat anderen zich maar aan moeten passen. Gevolg: ik sta in dubio. Want wat moet ik nu? Mijn gevoel volgen en me niet meer aanpassen en dus ook op de egoïstische tour gaan waarbij ik me dan afvraag wat voor voorbeeld ik dan afgeef en hoe dat moet als op een gegeven moment iedereen zo te werk gaat.
Óf me toch maar voor de welbekende lieve vrede al die volgende keren aanpassen en die deksel met bijbehorende hoofdpijn als gevolg incasseren?
Ik weet het niet.
Wat is het beste in zo'n langdurige situatie. Hoe rechtvaardig ik mijn keuze ten opzichte van mijn kinderen. Ik wil dat zij hier ook iets van leren. En niet dat zij later met hetzelfde stemmetje zitten of er de oorzaak van worden dat ànderen niet weten wat ze met het gedrag van onze meiden aanmoeten omdat Nico en ik een verkeerd voorbeeld hebben gegeven. Ik zeg tegen de kinderen altijd dat ze niet over zich heen moeten laten lopen, maar ook niet de baas moeten spelen. Dat ze de ene keer moeten doen wat de een wil en daarna wat de ander wil. Maar hoe vertaal ik dit naar volwassen situaties? Ik kan me wel hier naar gedragen en me voor de lieve vrede aanpassen maar als de andere partij die mening niet deelt, wat dan? Hoe lang ga je daar dan mee door?

Mijn gevoel zegt dat je moet stoppen met iets zodra het niet meer goed voelt. Dus stoppen met aanpassen in dit geval. Alleen moet mijn gevoel dan ook nog even het gevecht winnen van dat stemmetje dat mij nu al een paar keer ervan heeft overtuigd toch nog maar een keer met de hand over mijn hart te strijken...

dinsdag 3 juni 2014

Kinderpraat 24

Abrikozenvlaai
Evi vindt 'appel-met-koeëzeflaai' lekker

Musical
Evi zingt een liedje van 'Kruimeltje de menoeziekol'

Lieveheersbeestje
Evi heeft voor Moederdag een 'lieveheerebeestje' geknutseld

De wereld is mooi
Evi en ik rijden naar huis vanuit de zwemles in Steijl. K3 zingt: 'De wereld is zo mooi, de wereld is zo mooi, met jou erin'.
'Huur mama', zegt Evi. 'Die zinge det 2x. En det klop. De wereld is auch mooi!'
'Ao jao?', vraag ik.
'Jao!', zegt ze. 'Kiék maar dao!' En ze wijst in de richting van de Maas.

Gokken
Tijdens Iza's kinderfeestje spelen we 'Ren je rot'. Ik stel telkens een vraag met drie antwoordopties (A, B of C), zeg dan: 'Ren je rot!' en de meiden rennen naar de pion waarop zij denken dat het juiste antwoord staat. Vriendinnetje Sofia moet er af en toe wat langer over nadenken en besluit dan het antwoord maar gewoon te 'jokken'.

Huifkar
Evi ging met alle kleuters van de hele school een morgen op 'schoolreisje' naar Landal de Lommerbergen. Ze gingen te voet er naar toe en kwamen volgens Evi met de 'huiskar' terug.

Heel lang geleden
Evi (5 jaar en 3 dagen oud) wil de film 'de Leeuwenkoning kijken. 'Die heb ich al ens gezeen, maar det is al kéi lang geleeje. Toen waas ich nog euuuhhhh....4!'

Dat schiet op
Iza en ik spelen monopoly. Iza heeft bijna verloren maar dan moet ik haar veel betalen in een paar beurten. Ze kijkt me blij aan en zegt: 'Det begint veuroét te sjeete hè?!'

Dat bedoel ik niet
Evi's vriendinnetje Bibi is aan het woord op Evi's kinderfeestje. Evi reageert op haar verhaal, maar heeft het blijkbaar verkeerd begrepen want Bibi antwoordt: 'Det wou ich neet bedoele'.

Labberdejoeks
Het camouflagenet voor bij het speeltoestel is te kort. 'Veur de 'jabberdeloeks' gekoch!', concludeert Iza.

maandag 12 mei 2014

Kinderpraat 23

Vogelleven
Evi komt 's morgens bij ons in bed net voordat we op moeten staan. 
Dan gaat Nico's wekker. 'Wat huur ich?', zegt Nico. 'Niks', antwoordt Evi, 'allein maar vogeltjes. Die motte altiéd vruug opsjtaon. Want den motte die poepe. En die hebbe gen badkamer, allein maar un klein huisje'.

Hanenkam
Een jongetje bij Iza in de klas heeft een harenkam

Diploma
Evi concludeert dat als ze goed haar best doet tijdens de zwemles ze ook snel haar 'verplooma' haalt.

Niet echt
Iza kijkt 'Scooby Doo'. 'Kiék mama. Scooby is aan ut fluite'. 'Det ken neet', zegt Evi, 'want Scooby Doo is un hondje en die kenne neet fluite'. 'Ut is un teikenfillum Evi!', antwoordt Iza verontwaardigd, 'Scooby ken toch auch praote!'

Bed
Evi: 'As-se de ganse daag in bed bliefs ligge den heuf-se saoves neet nao bed te gaon. Det is leuk.'

Van de zûk aaf riéje
Iza en ik zijn naar de winkel geweest en lopen terug naar huis. We komen bij een zebrapad waar we oversteken. Dan komt er een auto redelijk tot tamelijk hard aangereden. Als die achter ons voorbij rijdt zegt Iza: 'Dae reej mich bijna de zûk oét de sjoon'.

Gedacht
Evi en ik staan op het punt om 's morgens vroeg naar het ziekenhuis te vertrekken waar Evi buisjes krijgt. Als we de jas aantrekken zegt Evi ineens: 'Wao is mien tas eigelik?' Dus ik complimenteer haar met het feit dat zij aan de tas had gedacht omdat ik die vergeten was en die nog boven stond. 'Jao', vervolgt ze dan heel wijs, 'lets aan had ich auch al hieël good örges aan gedonke'.

Quote
Evi: 'Soms is det altiéd'

Lekker ding
Ik tegen Evi: 'Wat bös-se toch un lekker dingk!'
Evi antwoordt: 'Jao ich bön unne hiéle lekkere dingk'.

Knappe Giel
We kijken naar het Jeugdjournaal waarin de recordpoging van Giel Beelen aan bod komt. Even later concludeert Iza dat Giel de knapste van de radio is omdat hij dit doet. Weer even later vraagt ze zich af wanneer die man van de radio weer komt met die bril en die krulletjes: 'Want dae ving ich toch zoé knap!' Ze had deze knappe DJ op tv gezien in het Glazen Huis. Ik zoek via Google naar afbeeldingen van Paul Rabbering want die komt het eerste in mij op. Maar het blijkt 'm niet te zijn. Dan zoek ik op 'Gerard Ekdom'. Ook dat blijkt niet Iza's knappe prins te zijn. Dan nog maar even zoeken op Giel. En ja hoor: een smile van oor tot oor!