De soap van werkloos zijn

Weet je wat ik echt een verschrikkelijk nadeel vind van werkzoekende zijn? Dat iedere potentiële werkgever (verder 'pw' genoemd) je met de rug tegen de muur kan duwen. En laat ik daar nu net een ontzettende hekel aan hebben. Dat gevoel onderdanig te moeten zijn omdat je op een gegeven moment een baan wel MOET aannemen omdat je nu eenmaal geld moet verdienen. Dat gevoel van met je rug tegen de muur te staan had ik bij mijn laatste baan ook, toen ik weg wilde maar niet kon, om diezelfde reden.

En er zijn helaas toch een aantal van die pw's die een werkzoekende (al dan niet onbewust) met de rug tegen de muur duwen. Door het sollicitatiegesprek te leiden als een kruisverhoor bijvoorbeeld. Of door tot 4x toe te beloven je iets te laten weten op een bepaald moment en dat vervolgens niet of veel later pas te doen.

Ik heb er nu weer één gevonden. Iemand die mij zelf benaderde en me 30 juni jl. op gesprek liet komen. Het was een prima gesprek maar heel vaag. Hij wist zelf nog niet wat hij wilde. Er gingen een aantal weken voorbij waarin ik niks hoorde (en ik het verrekte om zelf te bellen om de reden dat ik het HAAT om te moeten bedelen om een baan) maar wel een vacature voorbij zag komen met taakomschrijvingen van dingen die hij mij ook wilde laten doen. Maar op 1 augustus ging de telefoon. Hij had die vacature ingevuld en had nog een functie vrij voor 20 uur waarvan hij dacht dat ik die in kon vullen. Maar we zaten op dat moment midden in de bouwvakvakantie dus hij gaf aan mij in de week van 18 augustus terug te bellen. In de week van 18 augustus belde er niemand. In de week van 25 augustus ook niet. Op maandag 2 september ontving ik ook geen telefoontje dus heb ik op 3 september, tegen mijn principes in maar voor mijn eigen gemoedstoestand, zelf maar even gebeld. Ik kreeg weer een vaag antwoord en weer een nieuwe belofte: 'Ik bel jou hier vandaag of morgen over terug'. Diezelfde dag en de daarop volgende dag belde er uiteraard niemand. Op zaterdag(!) ging de telefoon. De pw. Of ik maandag zou kunnen komen en als we er dan uit zouden komen zou ik kunnen blijven. Ik was met stomheid geslagen. Ik gaf aan dat de kinderen maandag thuis zouden zijn in verband met een studiedag. Hij drong aan of ik dan niet evengoed op gesprek kon komen. Dan zou ik dinsdag kunnen beginnen. Ik stemde toe in dat gesprek. Dat ik niet van plan was om meteen te beginnen maar eerst rustig een contract door wil lezen en Nico eventueel dingen op het werk moet regelen aangaande ouderschapsverlof heb ik er maar niet meteen bijgezegd. Maar in de daaropvolgende nacht overleed Nico's oma op 85-jarige leeftijd plotseling aan een hersenbloeding. Oma had alleen nog een zoon, een kleinzoon en z'n vrouw en twee achterkleindochters. Die vrouw van de kleinzoon ben ik dus mijn hulp om de uitvaart en andere bijkomende zaken bij een overlijden te regelen was gewenst. Daarbij kwam de uitvaartbegeleider op het tijdstip dat ik een afspraak had bij de pw. Ik bel de pw dus maandagmorgen op en leg de situatie uitvoerig uit. Als conclusie trekt deze man dat het 'dus om de oma van mijn man gaat' en hij last een bedenkende stilte in. Ik vraag of hij anders misschien al een contract heeft opgesteld wat hij kan mailen. Hij geeft aan dat hij me een overzicht van de werkzaamheden die dag kan mailen maar hij dringt ook nog aan dat ik anders diezelfde dag ook wel om 17:00 of 18:00 uur langs kan komen. Welke werzaamheden ik zou moeten gaan doen had hij mij op 1 augustus en de zaterdag daarvoor al uitgebreid aan de telefoon verteld, maar goed. Ik geef daarop duidelijk aan dat mijn hoofd er niet naar staat om langs te komen voor zo'n gesprek maar dat ik zijn mail misschien wel kan lezen als ik ergens een gaatje vind. Ik ontvang diezelfde dag een aantal mailtjes maar een mailtje van de pw zit er niet bij. Dat ontvang ik de volgende dag om 17:40 uur. Een contract zit er niet in. Wel dat bij mij al bekende overzicht van de uit te voeren werkzaamheden. Ik besluit om niet op de mail te reageren totdat de uitvaart is geweest omdat ik mijn hoofd er niet naar heb staan om vervolgens weer een reactie van de pw te moeten lezen en dus met die eventuele baan bezig te moeten zijn. 

Dan gaat op donderdagmiddag om 15:15 uur mijn telefoon. De pw. Met de vraag of de uitvaart inmiddels al is geweest. Ik ben wederom met stomheid geslagen over zoveel domme brutaliteit. Ik ben dus even stil en antwoord dan: 'Nee pw. Nee'. Hij dacht dat deze misschien op woensdag of die dag was geweest. Maar de uitvaart zou pas de volgende dag plaatsvinden. Dus ik leg nogmaals uit dat het voor hem misschien raar klinkt dat ik zoveel tijd kwijt ben met het regelen van een uitvaart van 'maar een schoonoma' maar dat dat nu eenmaal de situatie is. Dan krabbelt hij een beetje terug maar blijft evengoed aandringen door vragen te stellen over mijn arbeidsverleden. Hij vraagt ook wat ik wil verdienen en welke uren ik wil werken, en hij vraagt of ik een overzicht van deze uren kan mailen en dan kan hij mij van het weekend een contract mailen. Ik beantwoord zijn vragen netjes, ook al staat mijn hoofd er totaal niet naar, maar geef wel aan dat ik dat urenoverzicht pas in het weekend kan mailen. Alhoewel ik er voor mezelf bijdenk dat ook dan mijn hoofd daar nog niet naar staat. Zeker niet omdat de pw zelf ontzettend veel tijd eroverheen heeft laten gaan en mij nu in één keer zit te pushen om te beginnen met werken. Maar dit zeg ik uiteraard niet hardop. Het blijft even stil en ik vraag of hij misschien dacht dat ik dat na het telefoongesprek nog wel even zou doen. Dan begint de pw een beetje te lachen. En ik leg uit dat ik die vraag stel omdat ik geen idee heb wat zijn verwachtingen hieromtrent zijn. Een echt antwoord krijg ik niet.

Vanaf het moment dat ik ophang tot nu ben ik dus totaal opgefokt vanwege de situatie waarin ik ben geduwd en waar ik niet zomaar uit kom op de manier waarop ik eruit zou willen komen, namelijk door te zeggen: 'Weet je wat pw, de manier waarop jij mij benaderd hoef ik niet te pikken. Ik vind het respectloos. Ik hoef jouw baan niet meer'. Maar dat kan dus zogenaamd niet. Want dan zeg ik een baan af. En dat doe je toch niet als werkzoekende die nog 'maar' een half jaar ww tegoed heeft?! Nee, als werkzoekende die nog 'maar' een half jaar ww tegoed heeft moet je zelfs tegen de duivel nog ja zeggen als die jou een baan aanbiedt. Althans. Dat is het gevoel dat ik krijg.

Ik heb gistermorgen braaf die mail gestuurd. Wèl met de opmerking dat ik het hele weekend niet telefonisch bereikbaar ben vanwege een afspraak bij de kapper en de zeswekendienst voor mijn eigen oma die ik de vakantie overleden is. Maar een e-mail met een contract heb ik gisteren niet gekregen. Vandaag ook nog niet trouwens. 

Dus het 'godverdomme wat moet ik hier nu mee'-gevoel wordt alleen maar groter. Echt. Mijn leven voelt af en toe aan als een soap.

Kinderpraat 29

Ontsnapt
Evi speelt na school bij ons thuis met haar vriendje Kéano. Ze spelen met de auto's en krijgen het dan over de ambulance, de politie en over Kéano's favoriete hulptroep: de brandweer. Ik vraag of hij de dag ervoor naar de brandweer is gaan kijken. Z'n oogjes gaan glimmen en hij knikt. Dus ik vraag wat er dan gebeurd was: 'Er waren koeien en stieren omsnapt!'

Ziekenbroeder
Dan gebeurt er een ongeluk op de autospeelmat van Evi. Evi zet de sirene aan van haar ambulance. 'O, wach ff', zegt ze dan verschrikt en loopt naar de tafel waar hun dierenkliniek van PlayMobil op staat en pakt een PlayMobilpoppetje met een groen chirurgenoutfit aan. 'ff un 'ziekepoppetje' pakke.

Wereldoriëntatie
Iza heeft op school 'wereldorienietaatie' gehad

Lief
Als ik nog even bij Evi ga kijken voordat ik zelf naar bed ga en haar een kusje geef zegt ze ineens nog half in dromenland: 'Mama wet-se?' 'Nae, weit ich neet', antwoord ik. 'Ich ving dich zo lief'.

Visstick
Evi wil nog een 'fristi'.

Frozen
Iza: 'No 'Frozen de film' d'r is, besjteit d'r auch 'frozen yoghurt'.

'Lichaam van Christus'
De juf vraagt in Iza's klas wie dit jaar de communie doet. Een jongetje in Iza's groepje vraagt wat dat is. 'Den kriés-se ut liéf van Jezus', antwoordt Iza.

Loops
Er komt een vriendje bij Evi spelen. Op weg van school naar huis kletst hij ons de oren van het hoofd. Hij vertelt over hun nieuwe puppie. Die mag niet meer op de bank. 'Want dae bloojt aan de ôngerkàngk'.

Portemonnee
Nico en ik zijn er over aan het denken of we in de toekomst een hond aan willen schaffen. Een Engelse Staffordshire Bullterriër. Iza en Evi weten dat en Evi wil het zó graag dat ze bijna niet kan wachten. Elke dag vraagt ze wanneer we nu een hondje krijgen. Op een morgen leg ik haar uit dat een hondje kopen geld kost, z'n voer geld kost en als hij naar de dierenarts moet dat dat geld kost en dat papa en mama even moeten bedenken of we daar ons geld aan uit kunnen of willen geven. Evi denkt even na en zegt dan: 'Maar Iza en ich hebbe toch ouch centjes in ôzze portemonnee? Dao moog-se gerös get oéthaole veur un hondje huur'.

Kinderpraat 28

Druk
Als ik boven de net gestreken was op ga ruimen zie ik dat de bedden van de kinderen nog niet opgemaakt zijn dus ik roep naar beneden of ze dat even willen komen doen. Evi antwoordt lichtelijk paniekerig: 'Jao maar det geit no neet want ich heb ut kei drök met sjpeele'.

Schoenmaat
Ik heb gymschoenen aan die Evi 'later' wil hebben. Iza vraagt welke maat ik heb en concludeert dat zij die schoenen dan al bijna aan kan want zij heeft maat 33. 'Welke 30 heb ich?' vraagt Evi vervolgens.

Doorzichtig
In het nieuwe loomarmbandje dat ik voor Evi heb gemaakt zit de kleur 'veurzichtig blauw'.

B2
Iza en Evi spelen 'Bassie & Adriaan'. 'Iza', zegt Evi, 'ich bön de Baron en do bös E2'.

Hoolands
Iza en Evi spelen samen een fantasiespelletje. Evi heeft het hoogste woord. Ik hoor haar aan Iza vragen: 'Kan je mij? Weet je hoe ik hèt? Hero. Hoe hèt jij?'
'Elsa', antwoordt Iza (ze is nog steeds in de ban van 'Frozen'). Nog voordat Iza fatsoenlijk uitgesproken is ratelt Evi verder: 'Leuke naam zullen we bij elkaar gaan wonen?'

Gezond
Iza en Evi eten een fruithap voor de tv. Ik vul ondertussen achter in de kamer een kommetje met M&M's. Uiteraard willen zij als het fruit op is ook M&M's. Dan krijgt Evi een royale hoestbui. Even later is het fruit op en pakken ze een paar M&M'etjes. Als Evi die op heeft concludeert ze: 'Volges mich zien M&M's baeter veur mich as fruit want no heuf ich neet te hooste'.

Vermoeiend
Evi heeft een pop die lach- huil- en meer van dat soort geluiden maakt. Op een avond wil ze dat haar 'baby' bij haar in bed slaapt. Ze moet de baby dan wel 'uitzetten' van ons. Als ze 's morgens wakker wordt vraagt ze of ze 'm weer aan mag zetten zodat de ogen open gaan. Dat mag. Ze zet 'm aan maar de pop maakt geen geluid. 'Ich dink det de baby oét mot röste van ut sjlape', concludeert Evi.

Werkloos zijn = vakantie hebben
Evi concludeert dat ik meer vakantie heb dan Iza en Evi. Nadat ik doorvraag waarom ze dat vindt antwoordt ze dat ik nog werk aan het zoeken ben en dat als zij naar school gaan ik vrij heb #ikrekenhetgoed

Ninja Turtles
Iza en Evi spelen volgens Evi 'nienjaar turbo's'

Voor de gek gehouden
Evi heeft papa 'veur de grap gelaote' toen ze net deed alsof ze sliep

Naeve- en nichtedaag
Op de eerste morgen dat Iza en Evi weer naar school moeten zegt Evi dat ze op school gaat vertellen dat mama 'naeve- en niftedaag' heeft gehad

Kinderpraat 27

Masseren
Evi wilde mijn schouders 'majjosjeere'

Terrasje
Volgens Evi gaan we een drankje drinken op een 'matrasje'.

Baas
Iza en Evi mochten van mij een zakje chips pakken dat ze al liggend op hun nieuwe luchtbed op het gras, langs het zwembad, op aan het eten zijn. Dan komt Nico naar buiten. 'Eej!', zegt hij, 'Ich lös auch waal un zèkske sjips!' Evi antwoordt heel bijdehand: 'Det mos-se zelluf pakke en iërs aan mama vraoge'.

Veer
We zitten een ijsje te eten aan de Maas in Beesel. Dan ziet Nico een zwemmer. Even later zien we de zwemmer aan de overkant het water uitkomen. 'Zei ich toch det dae nao de euverkângk aan ut zjwumme waas', zegt Iza. 'Dae wol zeker neet met ut vaer'.

Hoe kan jij?
Iza en Evi spelen riddertje in hun speelhuisje. Ineens hoort Nico dat Evi dit tegen Iza zegt: 'Wie kan jou hier binnenkomen?'

Vriendje
's Nachts nadat we de begrafenis van mijn oma hebben gehad (die 94 jaar mocht worden), wordt Evi om 01:30 uur wakker en roept ze dat haar knuffel gevallen is. Nadat ze nog een keer op is gestaan en ik haar nog eens haar lampje aan hoor maken begint ze om 03:00 uur te huilen. Als ik bij haar ben en vraag wat er is zegt ze snikkend en snuffend: 'Ich heb zo'n verdriet ömdat oma Steijl doëd is en ich oma Steijl zien vriendje waas'.

Midgetgolven
Volgens Evi hebben we in Arcen 'ritjesgolven' gedaan.

Formule 1-auto
Evi wil graag bij de speelgoedwinkel een 'familie 1-auto' kopen

Knappe jongen
We zitten een ijsje te eten in Epen. Tegenover ons aan het tafeltje zit een jongen van een jaar of 20 met z'n vriendin. 'Mama?', zegt Evi, 'ich ving dae meneer zien kop leuk'.

Quote
Evi: 'Jonges zien groëter maar meisjes zien slimmer'.

Caravanperikelen

Dit jaar zouden wij in de 'grote vakantie' niet op vakantie gaan. We hadden een nieuwe tuin aan laten leggen en daar hadden we genoeg geld in gestoken. Maar de hele vakantie thuis zitten als je sowieso al thuis zit omdat je geen werkt hebt dat is eigenlijk ook niet het ware. Dus ging ik het wereldwijde web op om te zoeken naar een vakantie voor een 'dubbeltje'. Ik ging zoeken naar leuke accommodaties aan de Nederlandse kust maar daar vind je alleen maar onderkomens voor de hoofdprijs. Jammer. Een midweekje aan zee had me heel leuk geleken. Maar niet getreurd, dan moeten we dit jaar gewoon een dagje Zoutelande doen (wat er gezien de weersvoorspellingen niet meer van gaat komen deze vakantie :(). Ik ging verder zoeken in onze eigen provincie. Weldra had ik een leuke camping gevonden in Vijlen. Met een stacaravan voor een leuke prijs. De omgeving in Zuid-Limburg is fantastisch dus de vakantie werd geboekt. In Limburg kun je gelukkig wel op vakantie voor een 'dubbeltje'.
Afgelopen maandag kwamen wij aan in onze stacaravan. Ook al weet je dat je voor een dubbeltje niet op de eerste rang kunt zitten, toch hoop je dat natuurlijk een beetje wel. Maar dat gebeurt natuurlijk niet. Want een stacaravan is wel een stacaravan met alle voor- en nadelen die bij het charmante caravanleven horen.

Zo was deze stacaravan ontzettend schoon en netjes (ikke blij!) maar mochten onze meiden ABSOLUUT NIET met blote voeten erdoorheen banjeren want: GATVER, bacteriën all over the place. Dat ieuw!-gevoel heb ik overigens in een heel ruim vakantiehuisje ook. Vooral op vloerbedekking. JUK!

Als je een (sta)caravan boekt weet je ergens natuurlijk wel dat zo'n ding niet groot is en het er best wel krap is. Het eerste 'o ja! Zo'n caravan is krap'-momentje kwam toen ik langs het bed liep om mijn toilettas op het schap boven het bed te zetten. Ik kon mijn voeten namelijk niet naast elkaar zetten langs het bed maar ik moest de ene voet vóór de andere voet 'sjravelen' om op de plaats van bestemming te komen. Maar toen moest ik terug. Draaien ging niet. Dus moest ik op het bed gaan zitten om me weer richting de keuken te begeven.

Het matras van het bed waar Evi in sliep was zelfs afgeschuind zodat de deur fatsoenlijk open kon!

Toen we de tassen uit wilden gaan pakken bleek dat de kastruimte ook niet om over naar huis te schrijven was en er alleen maar dingen in opgehangen konden worden en wij op onze campingvakantie vooral stapelkleding mee hadden genomen. We besloten om de tassen in de 'woonkamer' te laten staan die in verhouding behoorlijk ruim was.

Waar blijkt zo'n caravan nog meer ontzettend krap te zijn? Dûh, op de badkamer. Geen ruimte om je vuile kleding neer te leggen als je je wil gaan douchen. En dus ook geen ruimte voor je schone kleding. Dat betekent: uitkleden op de slaapkamer en half naakt je door de caravan begeven naar de badkamer. Gelukkig is het maar een korte afstand. Maar van tevoren moest ik er wel aan denken om het halfdoorschijnende rolgordijntje in de keuken af te laten, want: BUREN! Dan sta ik (schijnbaar) ongezien op de badkamer. Shit! Douchespul vergeten. Er is geen plaats om dat uit te stallen op het badkamertje dus dat zit permanent in de toilettas. Weer terug naar de slaapkamer, naar de achterkant van het bed manoeuvreren en m'n shampoo, douchegel en scheermesje pakken. Terug naar de badkamer en hoppa de douche in. Maar waar zet ik mijn shampootoestanden nu neer? Er is geen rekje. Op het doucherandje dan maar. Volgende euvel: mengkranen. Dus eerst beetje de warme kraan open draaien, dan de koude. Even voelen: ja perfect! Ik stap de douche in en zeep m'n haren in. Oei! Het water wordt even wat kouder. Net als ik me om wil draaien om de kraan bij te stellen is het water weer lekker op temperatuur. Ik spoel m'n haren uit en pak m'n (wegwerp)washandje dat ook half op de grond van de douche heeft moeten liggen: JUK! Na het douchen komt het grootste krap-probleem: m'n benen scheren in een hok van voor mijn gevoel een halve meter bij een halve meter. Is het met het pakken van iets dat je noodgedwongen op de douchevloer hebt moeten zetten al een uitdaging om niet met je blote kont tegen de douchewand aan te komen, WAAR DUS AL 100.000 ANDERE BLOTE KONTEN TEGENAAN HEBBEN GEBOTST!, met scheren is die uitdaging nog iets groter. Ik heb me getroost met de gedachte dat een douchewand die regelmatig wordt gepoetst niet zo ranzig is als een douchegordijn dat aan je billen blijft plakken in een luxe vakantiehuis.

Ook leuk in dit goedkope vakantieonderkomen: er was geen waterkoker. Wél een fluitketel. Maar die floot  niet. Niet hard tenminste. Hij fluisterde een beetje. Maar gelukkig heeft Nico McGyver-skills en kon ie de fluitketel weer laten fluiten.

Wij hadden de eerste avond meteen pech dat het regende dus konden we niet buiten gezellig het kaartspel van 'De Kolonisten van Catan' doen of het kaartspel 'Doézende'. Wij zaten dus binnen en de tv werd aangezet. Het leek wel winter op tv: sneeuw. Maar Nico zou Nico niet zijn als hij dat niet ook even kon fixen.

TV kijken in een caravan betekent kijken wat er te zien valt. Geen dvd'tje. Geen 'Video on demand' en geen mediaplayer met een ruime keuze aan films. Dus waarmee hebben wij ons deze week vermaakt: met Rocky vs. Rambo dat RTL7 ons aanbood ('meer voor mannen'!). Buiten zitten bleek namelijk bij goed weer 's avonds toch ook best fris. Ik heb met één oog meegekeken en met het andere oog één boek en 3 tijdschriften uitgelezen. De conclusie die ik kan trekken is dat ik de 'Rocky-serie' leuker vind dat 'Rambo'. En dat ze allebei ontzettend lelijk zijn :-P

Op het bed ligt overigens een matras dat aanvoelt als een blok beton. Als ik me de eerste avond naar de badkamer begeef en het licht aan wil maken kan ik aan het koordje trekken wat ik wil, maar het licht gaat niet branden. Lamp kapot. Maar daar is Nico to the rescue. Een (gloeiend hete) lamp uit de 'woonkamer' wordt eruit gedraaid en bij de badkamer erin gedraaid. Leuke bijkomstigheid is dat we daardoor de avonden erna iets meer sfeerverlichting hebben in de woonkamer doordat er één defecte lamp in zit.

Defecte dingen moet je eigenlijk melden, anders wordt je wellicht aansprakelijk gesteld en moet je dokken. Dus Nico is dinsdag netjes gaan melden dat de tuintafel al kapot was toen we aankwamen. De parasol die in het gat in het midden stond had op de één of andere manier een behoorlijke scheur in het plastic gemaakt. En toen we maandagavond soep wilden eten heeft Nico die noodgedwongen met de slalepel moeten eten omdat er maar 2 soeplepels waren. Evi wilde geen soep. Ook hebben we de tuintafel een beetje moeten verplaatsen. Op de plaats waar die oorspronkelijk (in het gras!) stond, stond ie zo schuin dat je met de mond aan de soepkom je de soep je mond in had kunnen laten lopen. Wat dan achteraf een oplossing zou zijn geweest voor de ontbrekende soeplepels. Nico kreeg overigens meteen 4 soeplepels mee. Ook al zouden wij deze week geen soep meer eten. Eigenlijk ontbrak er nog meer aan de inventaris voor 6 personen. Er waren maar 5 messen en 4 vorken. En maar 4 theeglazen en 4 mokken. Maar goed. Wij hadden van alles maar 4 nodig.

In de welkomsinstructiemap staat beschreven wat je schoon moet maken als je je borg van € 50,- terug wil krijgen én wat je schoon moet maken als je de campingschoonmaaksters schoon wil laten maken en je daar dus € 50,- voor betaalt. Het was me de eerste dag al opgevallen dat er geen stofzuiger in de caravan te vinden is. En ook een emmer kon ik niet vinden. Wordt lastig om zo die € 50,- te verdienen. Maar dan blijkt uit de instructiemap ook nog dat alle ramen 'gelapt' moeten worden. Mwoahahaha! Uh-huh. Sure. En een stofzuiger kun je lenen in het campingwinkeltje. Ik dacht het niet. D'n deze heeft vanmorgen met de zachte bezem de vloer geveegd, vervolgens het veegsel opgeveegd met een handveger en blik (dat uiteraard niet van blik was maar van plastic). Deze handveger en blik lagen in een (lege, dûh) Calvé-mayonaise-emmer. Dus toch een emmer alleen was die in eerste instantie niet herkenbaar als zodanig. Met de meegebrachte wannabe-Glorix-doekjes heb ik het aanrecht en de wasbak gepoetst en de wasbak op de badkamer. Ik heb zelfmeegebrachte allesreiniger (die nog over was van een vakantie bij Roompot of Landal waar je dit soort dingen standaard in het welkomstpakketje krijgt, wie wat bewaard die heeft wat) in de wc-pot gekeild, met de borstel er doorheen 'geräökeld' en de pot gepoetst met diezelfde wannabe-Glorixdoekjes. Vervolgens heb ik die borstel met borstelhouder op de pot gezet zodat ik goed eromheen kon dweilen met een dweilhouder ding die in de kast op onze slaapkamer stond. Daarna heb ik bewust die houder laten staan zodat het er 'gepoetst' uitzag.

Wat meeviel was het zitten. Ik zag mezelf al rugpijn krijgen van het constant moeten zitten op zo'n plastic kuipstoeltje. Maar de tuinstoelen waren redelijk luxe met een hoge rugleuning. Alleen jammer dat we 's avonds dus binnen zaten op zo'n campingbank :-\

Wat ook niet handig was aan de caravan was dat het badkamerraam naast het 'terras' was. Gelukkig wel langs ons eigen terras en niet langs het terras van de buren waar het keukenraam op uitkeek. Want heb je knetterige poep of klaterpies dan hoort natuurlijk iedereen die op het terras zit dat.

 

Nou, dat was ons midweekje in een stacaravan. Wij hebben ons ontzèttend vermaakt want bovenstaande euvels zijn natuurlijk niks om over te zeuren. Heel cliché: als het maar schoon en netjes is. Desalniettemin heb ik evengoed met mezelf afgesproken dat we volgend jaar in de vakantie weer gewoon lichtelijk luxe gaan doen: met een afwasmachine, ruimere slaapkamers en géén vloerbedekking! Én als het ff kan géén douchegordijn! :D

 

Kinderpraat 26

Naam
Iza: 'Wie hèt Jasper Cillessen met de veurnaam?'

Hottentottensoldatententententoonstellingen
Evi: 'Hottentottententenstoolingenlen'

Schatkist
Evi heeft een geheime schatdoos

Grapjas
Volgens Evi ben ik een 'grapjans'. De definitie daarvan volgens Evi: 'Emus dae soms grapjes luuët'.

Zusterliefde
Iza wil met een vriendinnetje touwtjespringen met het lange springtouw. Maar dat springtouw is in gebruik voor een ander doeleind door Evi n haar vriendinnetje. Iza vraagt deze meiden om het springtouw. Na Iza's overredende woorden dat een springtouw is gemaakt om mee te springen en niet om te doen wat zij er mee doen wil Evi het springtouw wel afgeven. Het vriendinnetje niet. Iza doet haar beklag bij mij en zegt dat Evi het springtouw wèl wil geven maar het vriendinnetje niet. 'Jao, Iza is mien zusje!', zegt Evi op een 'dûh-toon'.

Poep
Iza en Evi zijn aan het voetballen. Ze rennen allebei achter de bal aan. Het lukt Evi niet om te scoren en er ontsnapt haar een welgemeend: 'Scheisse!'

Parkeerplaats
Iza, Evi en ik wandelen naar het dorp. Er staat een auto niet binnen het vak geparkeerd. 'Eej', zegt Evi. 'Dae sjteit neet ôppe kaapeerplaats'.

Braomel
Nico had op een gegeven moment een koortslip. In het dialect wordt dat ook wel een 'braomel' genoemd. Hij kon daardoor de meiden geen kusje geven vertelde hij ze. Een paar dagen later vroeg Evi aan Nico toen hij haar een welterustenkus kwam geven: 'Papa? Haes-se nog un brom?'

Jongens- of meisjesnaam
Iza en Evi zitten in het zwembad en zijn een naam aan het verzinnen voor hun opblaasdolfijn. Op een gegeven moment zegt Iza: 'Mama? Spekkie is dat een jongens- of meisjesnaam?'

Scheve bal
Iza en Evi zijn samen aan het voetballen. Iza schopt royaal langs de bal. Dan loopt Evi op de bal af en gaat er met opgeheven vingertje voor staan: 'Goed luisteren naar Iza, bal. En niet scheif gaan'.

Kinderpraat 25

Vallen en stoten-gel
Evi is gevallen en wil stavestoovezsjèl op haar wondje

Sterk
Evi laat haar spierballen zien en wil die van haar vergelijken met die van Nico. Ik zeg dat Evi grotere spierballen heeft dan Nico. 'Wie is sterker? Papa of mama?', vraagt Nico aan Evi. 'Ich!', antwoordt Evi triomfantelijk

Miljoen
Sinds ik een midweekje weg heb geboekt vraag ik elke dag minstens 1x aan de meiden: 'Wet-se wao ich KEI zin in heb?'. Na 4 dagen antwoord Evi quasi geïrriteerd: 'Aohaoh! Mama! In de vekansie! Det haes-se no al 100 maajoen kieër gezag!'

7 Dagen heeft een week
Op een zondaag is Evi is heel druk iets aan het vertellen, vooral tegen zichzelf. Het gaat over voetballen dat ze normaal gesproken op vrijdag doet maar vandaag ook. 'Welke daag is ut vandaag?' Ze is even stil en begint dan het liedje te zingen dat ze elk dag op school zingen: 'Maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag, zaterdag...' en dan heel triomfantelijk: 'Zondag!'

Ketchup
Evi hoeft geen kepsjup bij de tosti

Tweeling
Als we in het speeltuintje zijn ziet Iza 2 tienervriendinnen die exact dezelfde kleding dragen. 'Hee, det is unne twiéling!', zegt ze. Ik maak Iza ff duidelijk dat het geen tweeling is maar 2 vriendinnen zijn die dezelfde kleding aanhebben en dat dat behoorlijk simpel is.

Joepie
De ochtend na België-Amerika checkt Nico zijn telefoon voor de uitslag. 'België haet gewonne met 2-1', zegt hij. Evi geeft de boodschap door aan mij. 'Joepie', antwoord ik droog. 'Joepie heeft gewonnen?', vraagt Evi.

Kersen
Evi en ik fietsen langs de Maas richting Beesel. We fietsen tussen de fruitbomen door. Ik wijs Evi op de kersenbomen. 'Die ken-se neet aete', zegt Evi. Ik leg haar uit dat je die kersen wel kunt eten maar dat je die niet mag plukken omdat ze van de boer zijn. 'Ao ja', zegt Evi, 'dae haet die körse in de baum gehange.

Bofferds
Het is prachtig weer als Evi en ik aan het fietsen zijn. 'Wat un bofferds zien weej hè?', zeg ik. 'Jao!', antwoordt Evi. 'Waoröm den?' vraag ik. 'Ömdet weej drinke en un waofel hebbe!', antwoordt Evi blij (die zaten in de tas om tijdens het fietstochtje te picknicken). 'En ömdet weej fietse', voegt ze er dan nog aan toe.

Niet af-bak
Evi heeft 's middags een tekening gemaakt met 'spirograph'. 's Avonds, als de tekening nog op de knutseltafel slingert, vraag ik haar wat er mee moet. Ze denkt even na en vraagt dan: 'Wao is ôzze 'niet af-bak'?