De Ortho

Laat ik beginnen met een waarschuwing. Aan al die mensen en ouders-van die nu nog niks met de orthodontist te maken hebben, maar die wel goed verzekerd zijn voor orthodontie en waartegen de tandarts ineens uit het niets zal zeggen dat het misschien wel eens tijd wordt om de orthodontist naar het gebit van hun kind te laten kijken. Want je wil toch het beste voor je schatje? Ja en wat doe je dan? Dan rij je 10 tot 20 km naar de orthodontist die je aangeraden wordt en laat je hem of haar eens kijken.
Met een beetje geluk vergeet de tandartsassistente de gegevens van je kind niet door te sturen zodat je al vrij snel aan de beurt bent.

Je krijgt netjes een bevestigingsbrief nadat de ortho-assistente je gebeld heeft om een eerste afspraak in te plannen waarin staat waar je voor je eerste afspraak moet zijn en wat je mee moet nemen. Ook zit er een foldertje bij met algemene informatie.

Maar dan. Dan begint het. Je krijgt bij je eerste afspraak meteen een A4tje mee met wat de hele toestand gaat kosten. Daar sla je steil van achterover, maar ach, de zorgverzekering betaalt. Boeien. Wat ze je niét duidelijk vertellen is hoe vaak je die 10 à 20 km naar ze toe moet gaan tuffen om je kind 1 minuut in die stoel te laten zitten waardoor zij weer een vette rekening kunnen sturen (naar de zorgverzekering). Ook vertellen ze niet hoe lang het duurt voordat die beugel (in het geval van onze oudste een RPE (een wat? Ja geen idee. Het moet haar bovenkaak verbreden, die is te smal ten opzichte van haar onderkaak) 'ns eigenlijk bevestigd gaat worden. Nee, ze leggen het behandelplan uit en zeggen daarbij wel dat er afdrukken gemaakt moeten worden en dat er ruimte tussen de kiezen gemaakt moet worden doordat er elastiekjes tussen gezet moeten worden maar dat je al 5x bij ze bent geweest voordat dat ding op de 6e afspraak geplaatst wordt, en dat ze 2x(!) een gipsafdruk moeten maken in een paar weken tijd (kâhtsjing) dát vertellen ze niet. Ook vertellen ze niet dat als één van die elastiekjes die de ruimte tussen de kiezen moet verbreden (die er een week in moeten blijven zitten) eruit valt, je daarvoor terug moet naar de orthodontist (10 à 20 km enkele reis!). Nee dat vertellen ze pas als die rotdingen erin zitten. En nee, de tandarts of tandartsassistente kan die handeling van het erin zetten van een nieuw elastiekje niet uitvoeren. En nee, ze kan ook niet het hele weekend zonder elastiekje want dan zou er misschien tijdens het zetten van de beugel niet genoeg ruimte zijn en dan kan de beugel niet geplaatst worden. En dat wil je natuurlijk niet. Nee dat wil je niet.

Wat ze ook niet nodig vinden om erbij te vertellen is dat nadat de ERP geplaatst is je nog ff 2x in 1week terug moet komen zodat eerst de assistente en daarna de orthodontist kan controleren of je wel goed hebt gedraaid aan die beugel zodat deze goed staat. Elke keer begint de orthodontist weer over 'fase 2 de plaatjesbeugel'. Die levert natuurlijk meer geld op dus daar stuurt ze elke keer op aan. Als je dan opmerkt dat Iza's tanden die netjes recht stonden ineens naar voren staan en ze dus goed zijn in het maken van hun eigen werk, dan kijken ze je als een botsauto aan. Die tanden staan weer recht trouwens, die ERP doet rare dingen met een gebit! 

Daarna krijg je wat ruimte. De ERP mag z'n werk doen en ze laten je 8 weken met rust. Dan even een kleine controle (1 minuut in de stoel, 15 km gereden, belangrijke les op school gemist met een beetje pech!) en dan mag je weer 8 weken aanmodderen met je beugel. Dan kom je weer op controle bij de assistente die na 5 seconden in je dochters mond te hebben gekeken zegt dat je over 3 weken weer terug mag komen, dan kan de orthodontist even kijken en dan wordt dan bepaald wanneer de beugel eruit mag.

Vandaag was die dag. De ortho kijkt 10 seconden. En dan gaat de assistente even aangeven hoe het dan bij de volgende afspraken verder in z'n werk gaat. Ho. Wacht even. 'Afspraken'? Als in 'meer dan 1'? Jup. Over 2 weken gaat de beugel eruit en tijdens diezelfde afspraak (jaja!) maken ze een gipsafdruk. Een week later krijgt ze weer elastiekjes. En weer een week later krijgt ze de TPA (een stangetje) om de breedte van de kaak zo te houden. Als we zo ver zijn, zijn we 14 keer de brug over gecrosst naar de orthodontist. Maar dan zitten we in de zogenaamde retentiefase (aldus het algemene foldertje) en is nog maar enkele keren per jaar controle nodig gedurende 2 à 3 jaar. Kunnen ze dan ook mooi in de gaten houden wanneer Iza al haar tanden gewisseld heeft en ze aan die tweede fase (de plaatjesbeugel) kunnen beginnen. De orthodontist weet nog niet dat Iza geen plaatjesbeugel krijgt. Haar tanden staan recht genoeg.
Misschien moet ik haar dat de volgende keer toch maar even duidelijk maken.

Op mijn opmerkingen tegen het secretaresseachtige poppetje dat ik het jammer vind (dat zei ik niet, jammer, maar dat bedoelde ik natuurlijk wel) dat dit niet fatsoenlijk wordt gecommuniceerd kreeg ik de vriendelijke (echt vriendelijk, die meid kan er ook niks aan doen) reactie 'dit is nu eenmaal de procedure'. Ja dat snap ik. Maar COMMUNICEER die. Nu zijn we 10 maanden verder voor iets waarvan vooraf gezegd werd dat het 5 maanden zou duren en waarvan nergens is aangegeven dat je er 14x 13 kilometer (enkele reis!) voor moet reizen.

Dus. Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Staan de tanden recht, maar niet perfect recht? Laat je niks aanpraten door je tandarts of orthodontist. Een beetje een afwijkend gebit is toch veel leuker dan een perfect gebit?!

Van Die Mensen Die

'Van Die Mensen Die' is een Facebookpagina en Twitteraccount met daarop omschrijvingen over 'Van Die Mensen Die' bepaalde typische dingen zeggen of doen en daar zitten vaak herkenbare omschrijvingen tussen! Niet alleen herken ik mensen uit mijn omgeving, maar vaak ook mezelf.

Zo kwamen ze laatst met de omschrijving: Van Die Mensen Die een mail sturen met alleen tekst in het onderwerp. Herkenbaar! En not done. Vind ik.

Heel herkenbaar wat betreft mezelf was de omschrijving: Van Die Mensen Die meegaan naar Walibi maar niet in achtbanen durven. Nu ga ik niet naar Walibi, maar er staat wel een uitje naar Toverland op de planning. Zonde van het geld eigenlijk, wat mijn persoontje betreft.

Wat ik ook doe is het hele zuivelschap doorspitten op zoek naar het pak melk (of yoghurt of yoghurtdrink of doos eieren) met de hoogste houdbaarheidsdatum. Is dat iets typisch?

Oh, ook vreselijk: Van Die Mensen Die meer dan drie puntjes achter elkaar zetten............. En dat geldt wat mij betreft ook voor vraagtekens en uitroeptekens!!!!! Eén exemplaar dekt de lading ook wel hoor.

En ben je geen 'maedje' meer als je boven de 40 bent? 😟 Van Die Mensen Die een groep vrouwen met een gemiddelde leeftijd van boven de veertig aanspreken met 'meiden'. Met mijn 36 jaren ben ik dat dus nog wel. Fijn :-)

Van Die Mensen Die 'chips' zeggen in plaats van 'shit'. Ik prefereer een welgemeende 'GOD-VER-DOMME'. Met chips heb ik niks. Alleen om te eten.

Waar ik me ook vaak schuldig aan maak: Van Die Mensen Die als ze meer dan één Whatsapp-geluidje uit je telefoon horen komen 'Zo, populair!' roepen en Jeuk erger vinden dan pijn.

Voor mij totaal onherkenbaar en dus grappig: Van Die Mensen Die op een veerpont hun fiets op slot zetten. Doen mensen dat dan?

Dit moest ik zondag ook doen op de wandelroute in het bos in de buurt van Sprundel toen op slechts één plaats prullenbakken te vinden waren en Blues het nodig vond nét nadat ik daar het eerste zakje had gedump, nog een keer een hoop te draaien: Van Die Mensen Die na het uitlaten van de hond het volle zakje thuis pas weggooien.

En ja, ook ik heb lange tijd Reinout Oerlemans 'Arnie' genoemd. Zeker als ik de laatste roddels met mijn oma van 90 besprak :-)

Ook zoiets typisch: Van Die Mensen Die als ze een sirene horen, naar iemand wijzen en roepen: 'Hem moet je hebben!'. Dat gebeurt ook altijd bij nieuwsmeldingen over ongelukken die zijn gebeurd, of inbraken. Dan gaan mensen elkaar lopen te taggen en vragen 'Kon je het weer niet laten', of iets in die geest. Supernietgrappig.

Van Die Mensen Die hun horloge aan de binnenkant van hun pols dragen. Best typisch inderdaad. Net als het horloge óver de mouw van hun trui dragen. 'Dat zit toch niet lekker?', denk ik dan altijd.

Aan deze ben ik ook schuldig: Van Die Mensen Die acht soorten thee in huis hebben, maar geen gewone. Ik heb laatst toch maar een doosje gekocht. Je hebt namelijk Van Die Mensen Die alleen gewone thee lusten. Ik kan me er niks bij voorstellen. Ik vind het bijvoorbeeld echt vervelend als ik in een horecagelegendheid thee bestel en ik krijg 'gewone' thee. Of ik krijg gewoon een zakje zonder dat ik zelf mag kiezen. Heel vreemd.

Zijn er echt mensen die beweren dat ze hun baan niet opzeggen als ze de loterij winnen? Mensen die 'eigen baas' zijn zeker. 

'Van Die Mensen Die verstuurd vanaf mijn iPhone'. Jaaaa. Ook zoiets typisch! Op mijn Samsung kan ik bij mijn e-mail aangeven dat ik 'Verstuurd vanaf mijn Samsung' niet standaard onder mijn verzonden e-mails wil zetten. Heeft iPhone die mogelijkheid niet? Of denken mensen tof te zijn als ze eronder hebben staan dat ze een iPhone hebben?

Persoonlijk heb ik niet echt een hekel aan het woord 'gezellie' (wat dan ook wel weer als typisch gevonden kan worden :-)). Maar ik ken bepaalde iemanden die dat woord echt niét kunnen lezen of horen. En dan heb je van die mensen die het nooit gewoon gezellig hebben, maar ALTIJD 'gezellie'.

Deze Facebookpagina slaat wat mij betreft ook de spijker op de kop met: Van Die Mensen Die je op Facebook vragen om dit bericht te delen als ook jij van je ouders houdt. Ook walgelijk met 'zonen/dochters/huisdieren' in plaats van ouders. Want? Als je dit niet deelt, hou je niet van ze? Tssss.

Ik ken ze niet, maar zijn er echt mensen die afgekoelde koffie opwarmen in de magnetron? Of bij het tandenpoetsen hun hoofd bewegen in plaats van de tandenborstel?

Zelf kan ik ook verschillende 'Van Die Mensen Die's verzinnen. Van Die Mensen Die alles wat hun kind vertelt heilig geloven en doorvertellen alsof het een zekerheid is. En Van Die Mensen Die zaken waarvan ze zelf hebben bedacht dat het wel eens zo gebeurd zou kunnen zijn verder vertellen alsof het daadwerkelijk zo gebeurd is. Ook heb je Van Die Mensen Die niet kunnen koken (pomtidomtidom) maar daar wèl eerlijk over zijn. Of Van Die Mensen Die gaan lijnen door bepaalde voedingstoffen niet te eten omdat dat slecht voor je zou zijn maar ondertussen wel andere vette dingen veelvuldig achter hun kiezen werken. En Van Die Mensen Die een exemplaar (of meerdere) van hun tijdschriftabonnement bewaren totdat ze op vakantie gaan: ik! Er zat straks een nieuwe LINDA. in de brievenbus die lekker moet wachten tot de meivakantie.

Hup, de laatste dan, want ik kan hierover bezig blijven: Van Die Mensen Die toch even proberen of ze ook iets door zo'n verrekijker voor toeristen kunnen zien, ook al gaan ze er geen muntje in gooien. GUILTY!

Nieuwsgierig naar meer? https://www.facebook.com/VanDieMensenDie/

Recepten lezen voor dummies

Bestaat er zo'n boek? 'Recepten lezen voor dummies'? Daar ben ik namelijk al jaren naar op zoek. Ik ben namelijk zo'n dummie. Qua recepten lezen bedoel ik dan. Recepten voor warme gerechten daar waag ik me niet eens aan. Ik hou niet van koken (zwak uitgedrukt). En als ik een ingrediënt zie staan waarvan ik niet weet wat het is, laat staan waar dat ergens in de supermarkt staat dan blader ik al verder.
Maar een taartgebakachtig iets wil ik nog wel eens maken en ik loop ALTIJD tegen dingen aan waarover ik volgens mij gewoon te ver nadenk ofzo.

Neem de volgende aanwijzingen:

- neem iets minder dan de helft: ik vind dat lastig inschatten. Ik ben geen kooktalent en ik wil dus gewoon het recept volgen en niet hoeven constateren dat iets op een gegeven moment nog te droog is of te nat of te zout of te zoet want dan heb ik geen idee hoe ik dat recht kan trekken.
- grof gehakt: hoe grof is grof?
- klop de slagroom stijf: hoe stijf is stijf? Ik weet dat je slagroom ook te ver door kunt kloppen. aaarrgggh!
- iets meer dan 1 kilo witmeel: definieer 'iets meer'
- niet afgestreken maar met een flinke kop erop: hoe flink is flink?
- zorg voor een opstaand randje: hoe hoog moet dat randje zijn dan?
- twee theelepels oploskoffie: als in koffie gemaakt met heet water? Of alleen de oploskoffie waarvan je met heet water nog koffie zou moeten maken?
- roer de mascarpone een beetje los: hoeveel beetje is een beetje?
- binden met maizena, evt. een handje vol rijst erin (in de beschrijving van de bereiding en niet in de opsomming van de ingrediënten): als ik boodschappen ga doen kijk ik bij de ingrediënten wat ik nodig heb. Dan lees ik niet het hele recept door.

Vanmiddag heb ik me er maar weer eens aan gewaagd en heb ik twee taarten gemaakt. Wat betreft één taart begon het al meteen goed. Ik had alle ingrediënten klaar staan en ik las het recept (nogmaals, want voordat ik het uitprint wil ik zeker weten dat ik dit kan maken en dat ik weet dat ik alle ingrediënten in de supermarkt kan vinden) en kwam ik uit bij '2 el witte rozijnen, minimaal een uur tot maximaal een dag in rum, witte wijn of water geweekt'. Godnondeju! Nee, ben maar niet bang. Ik weet dat 'el' eetlepels betekend. Maar die rozijnen! Die zaten uiteraard nog keurig in hun verpakking want die had ik een half uur geleden gekocht. Nu moesten deze rozijnen in een appelkruimelkoek waar 1,5 kilo appels in moest die ik allemaal nog moest schillen dus met dat uur weken zou het wel goed komen. Maar ik vind een uur óf vierentwintig uur wel een aardig verschil.

Maar goed. Rozijnen (bruine trouwens. Ik kon geen witte vinden bij de Lidl. De Jan Linders had ze wel maar toen had ik die bruine al) lagen te dobberen in een kommetje water dus ik kon gaan beginnen met de bodem van de kruimelkoek. Alles gekneed en klaar om uit te drukken over de bodem van de bakvorm. Heb ik ineens een stuk bakvorm over! Het recept had het over een bakvorm van 31x20 cm. De Action had er alleen maar 1 van 37x33 die je uit kunt schuiven tot 52 cm. I did not think this through. Ik moest 'iets minder dan de helft' van het kruimeldeeg apart houden om daarna bovenop te doen. Dat ligt dus nu gewoon op de bodem. Na het schillen van de appels kwam ik uit bij de volgende stap: 'meng met de overige ingrediënten'. Nondeknetters! Noem gewoon nog even op welke dat zijn. Dadelijk mis ik er één! Pfffff.

Verder met de koffietaart. Ook hier weer een 'opstaand randje'. En slagroom die stijfgeklopt moet worden waarna deze gemengd moet worden met mascarpone die je 'een beetje' los hebt geklopt (met die twee theelepels oploskoffie, ik heb gekozen voor de koffievariant. Niet alleen het 'poeder'.)

En nu is het wachten tot morgen. Dan weet ik pas of het gelukt is. Maar ik denk dat de koffietaart uit elkaar gaat vallen zodra ik die aansnijd (de bodem was erg los), maar goed, in de buik gaat het ook kapot. En de appelkruimelkoek daar gaan de appelstukjes vanaf vallen omdat ik niet genoeg deeg had voor een fatsoenlijk opstaand randje. Gelukkig heb ik ook nog een taart besteld. Daarvan weet ik zéker dat die gelukt is!

Politiek (2)

Ze staan weer voor de deur. Verkiezingen. Gemeenteraadsverkiezingen dit keer.

Een tijd lang had ik daar niks mee, zoals ik in 2012 ook omschreef in een blog: http://troelamama.blogspot.nl/2012/08/politiek.html

Maar sinds een paar jaar breng ik naast mijn stem in de landelijke politiek ook mijn stem uit voor wat betreft de gemeenteraad. Nog steeds interesseert politiek me niet heel veel, maar net genoeg om te vinden dat ik mijn stem uit moet brengen.

Wat me opvalt bij de gemeenteraadsverkiezingen is dat de landelijke politiek ook loopt te lobbyen om stemmen op hun partijen te krijgen. Terwijl elke gemeente toch haar eigen zaken heeft die ze belangrijk vindt en die meestal niks met de speerpunten van de landelijke partijen te maken hebben. Dan probeer je toch gewoon zieltjes te winnen door te hopen dat burgers jou het sympathiekst vinden en in hun gemeente op jouw partij gaan stemmen of op jouw partij gaan stemmen omdat ze dat bij de landelijke verkiezingen ook doen? Dan gaat het toch niet meer om waar een partij voor staat wat jóuw gemeente betreft. Want ze kunnen op de landelijke tv niet gaan verkondigen wat de speerpunten van het CDA van gemeente Beesel zijn. En lokale partijen, waar er in sommige gemeenten meer van zijn dan aftakkingen van landelijke partijen, die kunnen niet meedoen aan zo’n grote wervingsactie. Maar aan de andere kant: dat lijkt ook niet nodig te zijn. Veel mensen kiezen juist voor een lokale partij, omdat ze deze dichter bij de burger vinden staan. Dus hoeveel zin hebben die wervingsacties van de landelijke partijen dan ’s eigenlijk?

Wat mij ook opvalt aan gemeenteraadsverkiezingen is dat veel mensen stemmen op iemand die ze persoonlijk kennen, ongeacht of die persoon verkiesbaar is bij een partij die punten hoog in het vaandel heeft staan die zíj ook belangrijk vinden. Zo werd mij in de tijd dat ik nog niet stemde voor de gemeenteraad gevraagd, door iemand wiens echtgenoot verkiesbaar was, op wie ik ging stemmen. Op mijn antwoord dat ik niet ging stemmen werd verontwaardigd gereageerd dat ik op haar echtgenoot moest stemmen en dat als ik niet ging stemmen ik niet mocht zeuren over wat ik vind dat niet goed gaat en veranderd moet worden. Helemaal gelijk in. Maar op dat moment had ik niks te zeiveren. Dus dat gaf ik aan. Toen werd geopperd dat ik dan maar een machtiging af moest geven zodat zij met mijn stemkaart op haar echtgenoot kon stemmen. Ongelofelijk. Dan schiet je je doel toch voorbij?! Helemaal omdat deze persoon waar ik op zou moeten stemmen puur verkiesbaar was zodat hij een korter lijntje had met de gemeente, dat zou dan weer handig zijn voor z’n bedrijf. Ik heb na dit gesprek nog net niet een verkiezingsposter met het mörf van iemand uit een andere partij voor ons keukenraam gehangen als ‘waers’ statement.

Toch zie je dit ‘stemmen op een bekende of familielid’ elke verkiezingen weer terugkomen. En op zich is het ook wel begrijpelijk. Maar straks hebben we in de lokale politiek allemaal mensen in de gemeenteraad zitten die we persoonlijk kennen en zeuren we ondertussen over zaken die veranderd moeten worden, maar dat heeft de partij waar wij, door op onze bekende te stemmen, niet op z’n lijstje staan om aan te pakken.

Maar goed. Zo gaat het natuurlijk al jaren. Vriendjespolitiek is van alle tijden 😁

Nationale Complimentendag

Vandaag is het Nationale Complimentendag. Blijkbaar. Best wel triest dat daar een dag voor in het leven moet worden geroepen. Maar dat geldt voor meer van dat soort 'speciale dagen'. Te beginnen bij Valentijnsdag. Maar wat dacht je van de Internationale dag van het potlood (30 maart), Dag van de Komkommer (1 juli), Wereld Chocoladedag (13 september) (dat is het bij mij elke dag trouwens) of Internationale Dag van de Cheetah (13 december)? Wat 'vieren' we precies op dit soort dagen?

Maar even terugkomende op Nationale Complimentendag, wat ik me straks afvroeg: als je de hele dag na loopt te denken over dat je complimentjes moet geven hoe gemeend is een complimentje dat je vandaag geeft dan?🤔

Toch is deze dag niet verkeerd. Het laat je er in ieder geval over nadenken. Complimentjes krijgen is namelijk fijn. Maar vlak de blijheid van een complimentje géven ook niet uit! Superleuk als je ziet dat iemand blij wordt als jij uit het niets zegt dat je zijn of haar nieuwe schoenen echt supertof vindt of dat je vindt dat hij of zij altijd zo goed kan luisteren of altijd zo positief is.

Ik denk dat we met z'n allen veel meer complimentjes kunnen geven dat dat we nu doen. Vooral wij vrouwen. Vrouwen zijn vaak afgunstig. Als A. een nieuwe auto heeft, die wij ook wel willen hebben, dan zullen we vaak geen complimentje geven maar eerder tegen B. zeggen hoe lelijk die kleur van de nieuwe auto van A. is dan dat we tegen A. zeggen dat we haar nieuwe auto tof vinden, laat staan er eerlijk bij zeggen dat wij ook wel zo'n auto zullen willen hebben.

Missie: meer complimentjes geven dus. Maar wel gemeend. Al is het maar om onze kinderen te laten zien hoe fijn dat is: complimentjes géven. Want ik zie en hoor met eigen ogen hoe lelijk sommige kinderen bij onze meiden op school kunnen reageren op bijvoorbeeld een nieuwe gymtas of nieuwe schoenen: *vies gezicht trekt* 'Is dàt je nieuwe gymtas?!'

En? Ben je nu ook na aan het denken of je vandaag een complimentje hebt gekregen en of dat gemeend was of niet? :-)

Ik kreeg straks dit te horen: 'Weet je? Jij bent best oké'. Wat mij betreft een tof compliment😁

De Luizenmoeder

Ik ben fan. Al vanaf aflevering 1. Vooral van juf Ank. Maar ook van Ursula. Want oh wat is die moeder herkenbaar! Natuurlijk vind ik mezelf vooral niet zo erg als Ursula😌. Maar ook ik vind vanalles van (bijna) alles en dus natuurlijk ook van zaken die met school te maken hebben. Op hoge poten naar de directeur stappen doe ik niet, maar alleen 'aan de poort' staan zeuren past ook niet in mijn straatje. Dus ik waag weleens een mailtje aan de juf, de teamleidster of de directeur over één of ander iets waarvan ik vind dat er gerust iets over gezegd mag worden. Het Kerstdiner bijvoorbeeld, waarvan mijn irritatielevel nog altijd stijgt als ik eraan denk. Of hoe vervelend het was om bij het helpen met de Koningsspelen te moeten constateren dat 'mijn groepje' ruim een uur voordat het afgelopen was al klaar was met alle spelletjes die gespeeld moesten worden. Dat zie ik ala input waar ze het jaar erop iets mee kunnen. Het jaar erna waren de kinderen weer ruim voor het tijd was voor de lunch klaar met het spelonderdeel trouwens🤔. Ook kan ik niet anders dan eerlijk zijn als mij tijdens een ouderpanel om mijn mening wordt gevraagd over het één of ander.

Het wc-rolletjesgebeuren uit aflevering 1 vind ik best herkenbaar al had ik hier specifiek nog niet over nagedacht en gaat me dit ook wel wat te ver. Maar ook het surpriseknutselen en het idee dat jouw kind (met jouw hulp) helemaal zijn of haar best zit te doen om iets moois te maken en misschien van een ander kind een 'knommel' terugkrijgt (waar dat kind helemaal alleen ook vast haar best op heeft gedaan) omdat haar vader en/of moeder her kind niet helpt met knutselen. Misschien niet omdat ze dat niet willen, maar omdat ze oprecht vinden dat het door het kind zelf gemaakt moet zijn. Ik deel daarin de mening van Ursula dat een kind een surprise nog niet alleen kan knutselen. In de Luizenmoeder een kind uit groep 3, maar zelfs bij ons op school, onze dochter in groep 7 niet.

Waar ik nu eigenlijk op zit te wachten is dat we de gesprekken van de moeders aan de poort te zien krijgen waarin de moeders zich nog kinderachtiger gedragen dan hun kroost. Dat je ze ziet stoken in de vriendschappen van hun kinderen.

Ook zou ik graag willen zien hoe moeders de verhalen die hun kinderen vertellen als waarheid staan te verkondigen aan diezelfde poort. En volhouden dat iets écht zo gebeurd is. Maar dat je dan al hebt gezien dat een kind van iets dat gebeurd is, z'n eigen waarheid maakt en dat zo thuis vertelt. En hoe ze hun kind constant een hand boven het hoofd houden: 'Mijn Marie-Louise?! Die zou zoiets nóóit doen!'

Wat ook best aangehaald mag worden is dat het altijd dezelfde moeders en vaders zijn die helpen als school hulp nodig heeft met activiteiten en dat daarbij altijd ouders die je haast nooit ziet helpen het meest staan te zeuren over wat er allemaal niet goed gaat bij activiteiten. En dat er ouders zijn die bijna nooit naar ouder- of andere infoavonden komen maar zich wel (weer aan die poort) vanalles afvragen waarover info is gegeven op één van die bewuste ouderavonden. En dat het altijd dezelfde ouders zijn die bepaalde e-mails blijkbaar niet ontvangen.

En dan lijkt het me ook leuk als we te zien krijgen hoe (vooral) meiden in de bovenbouw al net als hun moeders kleine bitchjes zijn. Ze moeten het toch ergens van leren hè? Alhoewel sommige kleuters er ook al wat van kunnen😱

Dus wat mij betreft wordt juf Ank volgend schooljaar verplaatst naar de bovenbouw en mag ze met deze pré-pubers én hun vaders (en vooral) moeders dealen.

Ik verheug me nu al op al dié herkenbaarheid!

De Slet

Naast 'de Rav' ('Toyota RAV4' red.) zijn wij ook nog in het bezit van een Toyota Starlet van een jaar of 30 oud, door ons liefkozend 'de Slet' genoemd (Starlet-Starslet-Slet, logisch toch?).

Ik zeg wel 'zijn wij in het bezit' maar eigenlijk is de Slet van Nico. Hij mag er altijd in naar het werk rijden. En ik mag met de Rav. Want àls er overdag kinderen vervoerd moeten worden dan ben ik de chauffeur (vraag niet wat voor één). Ook doe ik de boodschappen. Zonder riemen achterin en met een kleine kattenbak dus niet geschikt voor dagelijks gezinsgebruik. Logische verdeling dus.

Maar soms dan is de Rav bij de garage voor een onderhoudsbeurt of om schade te maken. Zo ook nu. De Rav moet gefixt worden. Hij heeft een 'beetje' schade aan de bijrijderskant. Hoe dat komt en wie dat veroorzaakt heeft is verder niet relevant voor deze blog 😌🙄🤔 *pomtidomtidomtidom*

Rav niet op de oprit betekent dat ik in de Slet mag rijden. Elke keer als dat het geval is moet ik Nico weer even vragen hoe dat ook alweer zit met de choke en eerst even gas geven enzo. Nico vertelde het me gisteren weer even: Eerst even het gas indrukken en dan moet de choke half of voor driekwart uitgetrokken worden. Ik deed m'n best heel wijs te kijken maar had nog altijd geen idee hoe ik weet dat ik die choke half uitgetrokken heb. Maar dat is al die andere keren ook geen probleem geweest.

Dus vanmorgen heb ik me, nadat ik de voorruit ijsvrij had gemaakt geïnstalleerd in de Slet. Gas 1x ingedrukt. Choke stuk uitgetrokken 'dit zal wel half zijn' en starten...ff aan en bam! Uit. Shit. 'Nog maar eens proberen?...Maar dadelijk verzuip ik 'm...Maar ja ik moet toch op het werk komen'. ff interessant met de choke geknommeld, toch nog maar eens geprobeerd: weer niks. ff Gewacht en nog eens geprobeerd. Ondertussen stond ik met de voorste wielen al van de oprit af op de stoep en heb ik Nico maar even gebeld: tring tring. Hij nam op met: 'Krijg je de auto niet gestart?' Ehhhh. Juist.

Nico moest op weg naar z'n werklocatie toch langs huis en kwam to the rescue met werkbus, aanhanger én collega. Ik stond braaf te wachten. Langs de Rijksweg. Altijd leuk. Nico ging zitten, liet me zien hoe ver 'de choke half uitgetrokken is (ik weet het nog steeds niet) draaide de sleutel om en hoppa: hij deed het. Zal je altijd zien. Ondertussen stond z'n collega me enigzins medelijdend aan te kijken: 'Ocherrum dat ze zo dom is dat ze niet eens weet hoe een choke werkt' en in datzelfde bedrijf komt de buurman langs die zich dat tafereeltje al van een afstand had lopen te beklotsen en tegen mij zegt: 'Hij doet het gewoon hoor!' En was Nico's conclusie: 'Dan had je 'm toch al verzopen'.

En morgen en donderdag mag ik weer met de Slet! Wat zal ze blij zijn met mij :-)