Peuter- en kleuterpraat (4)

Kammeraod
Iza's vriendinnetje Ilse is Evi's knuffelleeuwtje aan het bewonderen. 'Heb ich van mien kammeraod gekrege!', zegt Evi heel trots.

Past precies
Iza en Evi zijn alvast hun zonnebrillen aan het passen voor de zomer. Iza heeft een blits exemplaar op haar neus: roze met glitters. Evi zegt: 'Moah Iza! Dae pas paasjiés!'

Gekust
Aan het begin van de week heeft Nico een aantal koortsblaasjes op z'n lippen. Hij kan de meiden daardoor geen kusje geven (besmettelijk). Op zaterdag heb ik er ook een. 'Den hebbe do en papa zeker weer geku-hus!', trekt Iza als conclusie hoe het kan dat ik er ook een heb.

Kerstlied
Iza is een zelfbedacht kerstlied aan het zingen: 'Ze hadden geen auto, alleen een ezel.....' 'En de engel die zat bovenop....iets' 'Maria kreeg een babytje, met Jozef......' 'Jozef was een beetje aan het timmeren....' 

Lang geleden
Kerstavond.
Ik: 'Vannach is kiéndje Jezus gebaore, maar den 2012 jaor geleeje'.
Iza: 'Ao. Wies do klein waas dus'.

Borstcrawl
Iza zwemt de 'borstkrabbel'

Eergisteren
Iza heeft het op donderdag over dinsdag als zijnde 'euvergister'.

Tweeling
Iza: 'Mama? Kenne d'r auch waal ens 2 kiendjes in tiggeliék in de boék zitte?'.
Ik: 'Jao. Beej Nicole zitte no 2 kiéndjes in de boék'.
Iza: 'Is d'r dao al eine van gebaore den?'
Ik: 'Nae, die waere tiggeliékertiéd gebaore'.
Iza: 'Den zien die auch tiggeliék jäörig!'

Vader en moedertje-variant
We gaan met z'n vieren in Duitsland bij de ReWe onder andere vuurwerk kopen.
In de winkel zegt Evi tegen Iza: 'Zulle we Ruud en Kim sjpeele? Ich bön Kim'.
Iza: 'Maar ich wil auch Kim zien!'
Iza geeft toch toe en is dus Ruud. 'Maar as we straks thoés zien den meug ich Kim zien!'
Onder het winkelen kijkt Evi ineens naar de grond en zegt vermanend: 'Tycho!'

Peuter- en kleuterpraat (3)

Werken
Evi is elke morgen minstens een half uur voordat de wekker gaat wakker. Ze komt dan altijd ff bij ons in bed nog wat tutten. Op een maandagmorgen kondigt ze al tuttend aan dat ze     vandaag niet bij mama blijft, maar dat ze met papa mee gaat werken. Ik zeg dat dat jammer genoeg niet kan. Daarop zegt Evi verontwaardigd: 'Dave geit auch met papa meij werke!'
 
Poppenhoek
Als we tussen de middag van school uit naar huis lopen vertelt Iza dat ze met Len in de poppenhoek heeft gespeeld: 'We ware allebei baby en ôzze mama waas doeëd'. Juist.
Gezellig.
  
Pepergroepje
Evi gaat sinds kort op dinsdag bij Kindercentrum 't Rovertje naar het  'pepergroepje' (peutergroepje).

Winky Wong
We zitten tv te kijken als er een Aziatisch meisje van een jaar of 6 in beeld komt. 'Hee! Det is Winky!' (van de film 'Het paard van Sinterklaas')

Tortelen
Iza: 'As-se zoeë praots: 'ma-ma-ma-mama' den het det tortelen'. (stotteren)

Shitmuncks
Evi wil graag een film kijken van 'Els en de shitmuncks'.
   
Makrokaans
Bij Iza in de klas zit een jongetje en dat is een 'Makrokaanse'.

Variant op vadertje en moedertje spelen
Iza en Evi spelen dat ze Ruud en Kim zijn. Als we gaan eten blijkt dat 'Tycho' onder de tafel zit. Evi geeft 'm af en toe zelfs iets te eten.

Sinterklaas Kapoentje 
Evi zingt: 'Sinterklaas pasjoentje, gooi wat in mijn sjoentje'.
 
Dûh
Ome Wim komt op een doordeweekse dag zijn boterhammen tussen de middag bij ons thuis opeten. In de tussentijd brengen Evi en ik Iza naar school. Als we terugkomen valt het Evi op dat de werkbus van ome Wim, die bij ons voor de deur geparkeerd staat, op de werkbus van papa lijkt. Als we in de garage onze jas uitdoen zeg ik tegen Evi dat ze maar gauw binnen moet
gaan kijken of ome Wim er nog is. Evi antwoordt op een 'dûh-toon': 'Maar de bus sjteit d'r toch nog?!'

Naam bedenken
Ik tegen Iza: 'Haes-se al gehuurd det ut beejbiejtje in Steffie ziene boék un maedje is?' 
Iza: 'Nae'.
Ik: 'Leuk hè?!'
Iza: 'Jao! Wie zal ich uhm den ens neume? Truusje?!'

Sinterklaasliedjes
Ik sta 's morgens met Evi op de badkamer als ze Sinterklaasliedjes begint te zingen. Dan stopt ze ineens en vraagt ze: 'Ôppe badkamer is neet van Körsmis versierd hè?'
Ik: 'Nae, op de badkamer is neet van Körsmis versierd'.
Evi concluderend: 'Ken Eefiej heej nog van Sinterklaas zinge'.

Sinterdilemma

Sinds wij kinderen hebben levert het elk jaar weer een dilemma op: waar gaan we kijken naar de intocht van Sinterklaas?

Het meest logische zou zijn om dat in je eigen dorp te doen, ware het niet dat de Goedheiligman bij ons in het dorp per TREIN arriveert. Wat een prima manier is om een dorp of stad binnen te komen als de optie 'per boot' uitgesloten is. Dat is in dit geval echter niet het geval. Ons dorp ligt pal aan de Maas. Het dorp waar ik vroeger woonde ligt ook aan de Maas en op tv komt de Sint ook aan per boot dus het is voor mij logisch dat Sinterklaas met een boot aankomt (niet dat ik ooit vroeger daadwerkelijk aan de Maas heb gestaan om hem per boot aan te zien komen. Wij stonden altijd 'langs de route', dat was al eng genoeg ;-)). Maar toch heb ik jarenlang geroepen dat ik écht niet ga kijken hoe Sinterklaas per trein zijn intocht in het dorp houdt. Tot vorig jaar. Het was Iza's eerste jaar op school, dus leek het ons voor haar dan toch het leukste om de intocht van Sinterklaas in haar eigen dorp te zien zodat ze die maandag daarna op school met de andere kinderen mee zou kunnen kletsen. Ik vond het een rare gewaarwording. Sint die arriveert per trein.

Dit jaar wordt het dilemma voor ons echter nog wat groter gemaakt. De 'échte' Sinterklaas, die van de tv, komt op een kwartier rijden van onze woonplaats aan. Dus nu kunnen wij (waarschijnlijk voor de eerste en tevens laatste keer in ons leven) meemaken hoe dat in z'n werk gaat, zo'n officiële aankomst van Sinterklaas in Nederland. Maar dat zullen wel meer mensen denken. Juist. Naar verwachting zo'n twintig- tot dertigduizend. Oké. Slik. Dat zijn er wel heel erg veel om tussen te gaan staan met je kleuter van 5 en je peuter van 3. Maar ja, het is wél de echte. Maar op tv kijken is ook altijd leuk. Het verhaal en alle problemen er rond omheen worden vanaf de maandag voor de aankomst uitgebreid besproken in het 'Sinterklaasjournaal'. En als je op locatie staat krijg je niet mee hoe 'het verhaal' verder gaat. Over het Sinterklaasjournaal gesproken...tsjongejonge wat een plaatsvervangende schaamte roept dat dit jaar op met dat afschuwelijk Limburgs accent dat die acteurs gebruiken. Limburgers zijn geen Brabanders! 'Hedde gij'. Tssss. Dat zegt een Limburger niet! Dus ik vraag me af of het Roermond ook nog iets op gaat leveren in plaats van alleen maar kosten, die officiële aankomst van de Sint in hun stad. Want wat wordt Limburg weer debiel neergezet zeg. Maar dat ff tussendoor.

Oké. Als we dan toch in Roermond de aankomst van Sinterklaas in Nederland gaan zien, hoe zouden we dat dan moeten gaan aanpakken? Per auto naar Roermond is geen optie. Per trein dus. Maar hoe laat moeten we dan gaan? Willen we een beetje vooraan staan dan moeten we dus rond 09:00 uur in de stad staan. Juist. 3 uur in de kou staan met een kleuter en een peuter. Dat wordt één groot feest natuurlijk: 'Mama, komt ie al?' 'Papa, ik heb het koud'. 'Mama, ik moet plassen'. 'Papa, komt ie al?' 'Mama, ik heb dorst' 'Mama, mag ik een snoepje?' 'Papa, ik moet poepen' 'Mama, komt ie al?' Nee dank je. Dat gaan we dus niet doen. Ook al is het een 'once in a lifetime opportunity'. Want weet je wat het is: voor die kinderen is Sinterklaas, Sinterklaas. Of hij nu in Roermond aankomt of ergens anders. Dat maakt voor hun niks uit. Dus wij gaan zondag fijn naar het station om te zien hoe Sint Nicolaas met z'n Zwarte Pieten uit de stoptrein stapt.

Peuter- en kleuterpraat (2)

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

's Morgens smeert Nico altijd de boterhammen van de kinderen en dekt ook voor hun de tafel. Ik zorg dat ze gewassen en aangekleed worden. Op een morgen zijn Iza, Evi en ik een beetje vroeg beneden en staan de bordjes van onze meiden nog niet op tafel. Iza en Evi gaan zitten en Nico legt ondertussen de placemats neer en hun bordjes. Hij staat op het punt om de bekers melk te pakken als Iz a(5) aan Evi (3) vraagt: 'Zie jij hier ergens melk staan?'

Baby op komst
Ik tegen Iza: 'Raad eens wie er een babietje krijgt'.
Iza: (verlegen lachend) 'Ik weet het niet'.
Ik: 'Het is een vriendinnetje van mij'.
Iza: 'Dan weet ik het al. Tante Yvonne'.
Ik: 'Dat is niet mijn vriendinnetje, dat is mijn zusje'.
Iza: 'Heeft die bij jou op school gezeten?'
Ik: 'Jup'.
Iza: 'Steffie?'
Ik: 'Jaaaa!'
Iza: (stuiterend) 'En dan ga ik daar zaterdag ook nog logeren! Misschien is het babietje er dan al!'
Ik: 'Nee gekkie, dat kan niet. Het babietje komt als jij bijna jarig bent. Misschien wel als jij jarig bent'.
Iza: (nog steeds stuiterend) 'Dan moet de baby ook op mijn verjaardag komen!'
Ik: 'Dat kan toch niet, dan is de baby in het ziekenhuis'.
Iza: 'O, dat geeft niks. Dan komen ze maar een andere dag op mijn verjaardag. Net als Pieter en Debby toen met Evi's verjaardag'.

Verliefd
Iza: 'Ik ben op Quinn en Ilse ook. En Quinn is ook verliefd op Ilse en op mij. Maar dan kunnen we natuurlijk niet trouwen. Maar als Ilse dan met Quinn wil trouwen dan trouw ik wel met Sem. Paaf aaf oét'.

Onderling inwisselbaar
Ik heb met een mama van een vriendinnetje van Iza afgesproken om 's avonds een stuk te gaan wandelen. Evi heeft daar lucht van gekregen. Als ik haar naar bed doe vraagt ze of ik straks ga wandelen.
Ik: 'Ja, met de mama van Ilse'.
Evi: 'Kan ook papa wandelen met de mama van Ilse en mama thuisblijven'.

Reden voor een feestje
Iza op 4 oktober 's morgens voordat we gaan ontbijten: 'Mama? Mag ik iets lekkers op de boterham. Omdat het Dierendag is? Want de dieren hebben feest en wij dus ook'.

Dûh
Ik ben met Evi aan het knutselen. Ze heeft een leeg eierdoosje waarin Iza met stiften in heeft gekleurd in elk leeg 'eierplaatsje'. 'Dit is verf!', zegt Evi. 'O', zeg ik, 'kun je daar mee schmincken?' Evi kijkt me aan als een botsauto en zegt dan op een heel droog 'dûh'-toontje: 'Neej. Verven'.

Mooi
Evi heeft een A4-tje totaal volgekleurd. 'Wat is dat?', vraag ik. 'Mooi', antwoordt Evi.

Gezellig
Ik ben met Iza en Evi aan de grote tafel aan het knutselen. De radio staat afgestemd op 3FM. Dan zegt Iza: 'Zullen we gezellige muziek opzetten?'

Cupcake
Iza, Evi en ik hebben cupcakes gemaakt en versierd. 's Avonds vraagt Evi of ze er straks een op mag eten. Ik vraag of ze die eigenlijk wel lust. Evi antwoord met een 'dûh'-toontje: 'Ja, ik heb die zelf gemaakt!'

Ik zag twee beren...
Nico, Iza en ik zijn varianten op 'Ik zag twee beren broodjes smeren' aan het zingen. Iza komt met 'Ik zag twee bijen auto rijen'. We verzinnen nog: 'Ik zag twee bijen een mutsje breien', 'Ik zag twee giraffen 'n sigaartje paffen', 'Ik zag twee koeien een boompje snoeien' en 'Ik zag twee apen pepernootjes rapen'. Toen viel mij een briljante variant in: 'Ik zag twee vissen, naast de pot pissen'. Iza is even stil en zegt dan heel droog: 'Maar dat kan toch helemaal niet?'

Schuldig voelen

Is het echt iets wat mama's hebben? Of hebben papa's dat ook? Of ben ik de enige die dat heeft? Zich schuldig voelen ten opzichte van mijn kinderen. Vast niet.

Ik weet heel goed dat het helemaal niet nodig is en aan onze meiden merk ik ook dat zij nergens last van hebben want ze noemen me nog altijd 'de allerliefste' en als ze pijn of verdriet hebben dan is mama toch altijd de eerste waar ze naar toe willen. Maar waarom dan toch af en toe dat schuldgevoel?

Vandaag ook weer. Evi moest een kleine ingreep (en dat is nog een groot woord) in het ziekenhuis ondergaan. Ze kreeg nieuwe buisjes in haar oren. Een ingreep die een paar minuten duurt. Die heeft ze ook al eens gekregen toen ze 1 jaar was. Maar toen zat ik 'between jobs' en konden Nico en ik allebei mee naar het ziekenhuis. Nu heb ik een baan waarbij ik maar 25 vakantiedagen krijg (op de één of andere manier pik ik telkens (3x) de banen eruit waarbij geen cao hoort en ik dus het minimum aan vakantiedagen krijg ;-)). Die zijn dus zo goed als op als ik de dagen die ik nog op moet nemen (Sinterklaas, dag na Kerst), meetel. Dus papa moest dit keer alleen met Evi. En dat voelt toch een beetje falerig. Mama's moeten er in zo'n situatie toch bij zijn? Ook al kan papa dat echt wel helemaal alleen en vinden kinderen het prima dat papa er alleen is en mama niet. Zo dacht onze jongste dochter er dus gelukkig ook over want ze heeft de hele morgen in het ziekenhuis geen kik gegeven. Pak van mijn hart :)

Maar ook als ik eens een dagje uit wil met vriendinnen. Shopdag. Musicaldag. Of uiteten ga en man en kinderen alleen moeten eten (terwijl ik meestal sowieso niet kook, daar heb ik een schurfthekel aan!). Dan is er altijd dat stemmetje in mij dat maakt dat ik mij schuldig voel. Ik ga er geen dag of avond minder om op stap hoor. Maar toch.

Zal dat dan toch onbewust het 'wat zullen de mensen wel niet denken'-effect zijn dat mij aangepraat is van vroeger uit? En waarover ik altijd heel hard roep dat ik daar niet aan meedoe en dat ik doe wat ik zelf wil?
Of is het gewoon een typisch mama- of ouderding?

Wie herkent zich hierin? Of juist helemaal niet? Laat het weten! Dan kan ik erachter komen of ik toch neurotischer ben dan ik dacht :)

Friends

'Across the Hall', 'Once Upon a Time in the West Village', 'Six Of One', 'Friends like Us' en'"Insomnia Cafe' zijn allemaal alternatieve namen voor de serie die uiteindelijk bekend is geworden onder de naam 'Friends'. Wat mij betreft de beste serie EVER. Ik heb alle afleveringen ondertussen een paar keer gezien en de dvd-collecti e hebben we uiteraard in ons bezit. Ik heb een zusje en een vriendin die alles nóg vaker hebben gezien #ahumFreaks ;-) Als je een regel tekst uit 'Friends' noemt, dan weten zij nog sneller dan ik waar men het over heeft.

Sinds kort volg ik op Twitter @FRIENDSshowsays, een twitteraccount dat dagelijks meerdere 'Friends'-zaken tweet. Van feitjes tot foto's tot stukken tekst uit de show. Elke tweet levert bij mij een 'oh ja!'-momentje op en zorgt voor een (al dan niet zichtbare) glimlach.

Zo gebruiken ze regelmatig de hashtag #youreaFRIENDSfan waarbij ze aangeven dat als je een bepaald woord, stuk tekst of foto's uit een aflevering ziet, en je een échte 'Friends'-fan bent, je meteen weet waar dit betrekking op heeft. Zo moet bij échte Friends-fans dus een lampje gaan branden als ze de woorden 'Unagi', 'Phalange', 'Gleba' of 'je-llo' horen.
En zouden échte fans regelmatig een bepaalde beweging gebruiken in plaats van hun middelvinger op te steken en weten ze dat je gitaar kunt leren spelen zonder er een aan te raken.

Een echte 'Friends'-fan weet natuurlijk dat iedereen z'n eigen 'lobster' ergens op deze wereld rond heeft lopen. Ook zou het blijkbaar zo moeten zijn dat je pas een 'Friends'-fan bent als je bij de begintune in je handen klapt nadat 'The Rembrandts' 'So no one told you life was gonna be this way' hebben gezongen en je *klapklapklapklapklap* hoort. Nou, zo ver gaat het bij mij nog niet. Maar dat komt misschien ook omdat wij de begintune altijd overslaan :)

Weet jij wat 'Bamboozled' betekent? Heb je ooit eens gezocht naar je 'identical hand-twin'? Woon je in een flat of appartementencomplex en heb je al eens goed naar de overburen gekeken of daar wellicht een 'ugly naked guy' woont? En heb je ooit geprobeerd 'The Routine' na te doen? Misschien heb je zelfs al eens één van deze  fake-namen gebruikt: 'Ken Adams', 'Regina Phalange', 'Miss Chanandler Bong' of wellicht 'Princess Consuela Banana Hammock'? Ren/jog  je regelmatig? Dan heb je vast al eens geprobeerd Phoebes loopje uit 'The One Where Phoebe Runs' na te doen. Heet jouw relaxstoel 'Rosita' en noem je tv 'Stevie the TV'? Kun jij het woord 'Nestlé Toll House' niet meer lezen zonder te denken aan Phoebes oma die volgens haar ooit een geheim recept voor koekjes had gekregen van 'Nestlé Toulouse'? Ook dan val je in de categorie 'Friends-fan'.

Er zijn veel dingen die gebeuren in het dagelijks leven waardoor ik meteen aan 'Friends' moet denken. Als ik verkouden ben, denk ik aan Phoebe die er alles aan doet om verkouden te blijven omdat haar stem zo sexy klinkt. Als ik iemand 'veto' hoor zeggen (op z'n Engels uitgesproken) denk ik aan Ross en Rachel die namen bedenken voor hun ongeboren baby. Als ik het cijfer 'seven' hoor, dan hoor ik 'm in gedachten er meteen echoënd een aantal keren steeds zachter wordend achteraan en zie ik Monica met haar vingers uiteindelijk het cijfer zeven maken waarbij ze 'seven' mimed. Zie ik ergens een dvd liggen van 'Miss Congeniality' dan denk ik aan Chandler. En hoor ik de eerste regel van 'Copacabana' van Barry Manilow dan zie ik Rachel voor me in haar zuurstokroze bruidsmeisjes jurk die de eerste regels uit dit lied met behulp van Ross zingt op de bruiloft van haar ex Barry die trouwt met haar vroegere beste vriendin Mindy. Bij het horen van 'Old MacDonald had a farm' denk ik altijd aan Phoebes uitleg waarom ze tóch haar vader die ze nog nooit ontmoet heeft op moet zoeken. Hoor ik 'We will rock you' van Queen op de radio dan denk ik aan Ross die het antwoordapparaat van het jongensappartement heeft ingesproken nadat hij er in is getrokken: 'We will, we will, callyouback'. Iemand in het Engels tot vijf horen tellen kan ik niet meer horen zonder aan Ross te denken die tussen elk getal 'Mississippi' zegt. En als ik daaraan denk dan denk ik ook meteen aan de scène van Ross in de spraytan-cabine. Geweldige scène! Gisteren had ik blijkbaar een mascarakloddertje bij mijn rechteroog waar mijn moeder me op wees. Ik moest meteen aan Joanna denken, Rachel's baas bij 'Bloomingdale's'. Die heeft blijkbaar altijd een kloddertje mascara. Een reden voor Chandler om haar te dumpen. Laatst liepen we over de Floriade en zag ik bij een van de paviljoens 'Jemen' staan. Meteen moest ik aan Chandler denken die op een gegeven moment voor zijn werk hierheen moet verhuizen.

Ook is het natuurlijk hartstikke leuk om de uitdrukkingen die de 6 hoofdrolspelers karakteriseren in het dagelijks leven te gebruiken:

Ross' 'Hi'
Phoebe's 'Oh no
Rachel's 'Nooooo'
Monica's 'I KNOW!'
Joey's 'How You Doin'?'
Chandler's 'Could I BE...'

En niet te vergeten Janice's 'OH-MY-GOD!'. Of je probeert Chandler's 'sex-face' na te doen.  En niet te vergeten Chandler's  'ik-moet-op-de-foto'-gezicht trekken. Alhoewel dit natuurlijk alleen maar leuk is als diegene waartegen je het gebruikt ook begrijpt wat jij bedoelt :)

Eén van de leukste afleveringen vind ik 'The One With The Embryos' waarin de meiden hun apartement af moeten staan aan de jongens omdat ze een trivia-spelletje verliezen. HI-LA-RISCH! Ook 'The One That Could Have Been' vind ik geweldig!

Ik heb ook wel eens gehoord dat in elke vriendengroep wel een Chandler, Joey, Monica, Phoebe, Rachel of Ross zit. Als ik iemand zou moeten kiezen waarmee ik me kan identificeren dan zou dat Monica zijn. Alhoewel ik totaal NIET kan koken. En geen schoonmaakfetisj heb :)

Nog even een leuk feitje: in vijf en een halve dag (waarbij je 8 uurtjes slaapt pakt) kun je ALLE afleveringen van Friends kijken. Misschien iets voor een regenachtige vakantieweek? Enjoy!

En ga @FRIENDSshowsays volgen op Twitter! It makes your day! ('You're' means 'you are', 'your' means 'your'!)

Politiek

Het is waarschijnlijk niet echt een goed idee dat ik een blog ga schrijven over politieke aangelegenheden aangezien ik me daar eigenlijk nog nooit echt in verdiept heb en me er eigenlijk ook helemaal niet in wíl verdiepen. Noem het dom. Noem het stom. Noem het on-sophisticated. Noem het zoals je wil. Maar politiek interesseert me gewoon vrij weinig. Maar de verkiezingen komen er aan en dus houdt het iedereen bezig en dus ook mij.

Uiteraard heb ik de stemwijzer gedaan en daar kwam precies uit wat ik wil stemmen. So far so good. Want natuurlijk ga ik wel stemmen. Als je niet gaat stemmen mag je achteraf niet zeuren. Zo werkt het. En ik zeur graag. Dus die kans laat ik me niet afnemen :) Een lijsttrekkersdebat kijk ik echter liever niet. Kijken naar een lijsttrekkersdebat wekt irritatie en boosheid bij mij op. Politiek leiders roepen dan dingen waar ik het niet mee eens ben, zoals dat ze het eigen risico willen verhogen en wij burgers dus meer moeten betalen en meer van dat soort zaken. Dan hebben ze een discussie en hoor ik dat sommige partijen niet willen bezuinigen op bepaalde zaken maar waarvan de Nederlandse burger dan de dupe zal worden. 'Laat maar zitten', denk ik dan.
Dat hele stemgebeuren gaat naar mijn idee trouwens nergens over. Alle lijsttrekkers roepen wat ze willen 'verbeteren', maar als de meerderheid dan op een bepaalde partij stemt en puntje bij paaltje komt dan gebeurt er uiteindelijk niks. Want dan vormen ze een coalitie of gaan ze gedogen en dan hebben minderheidspartijen ook een stem in het hele gebeuren en wordt er nog niet uitgevoerd wat de partij die de meerderheid heeft beloofd. En zijn we dus terug bij af. Alleen een beetje bozer en geïrriteerder. In mijn geval dan. Als ik me er écht in zou verdiepen.

Mijn stem uitbrengen op de lokale politiek heb ik overigens sinds ik deze gemeente woon nog nooit gedaan. Ook in dit geval is mij weleens gezegd dat ik dan achteraf niet mag zeuren als ik niet stem, maar wat de lokale politiek betreft maakt mij dat vrij weinig uit. Ik heb me nog nooit geërgerd aan iets waarvan ik denk dat een lokale politieke partij daar verandering in aan kan brengen. Maar dat ik zo denk kan ook komen door mijn desinteresse :)

Trouwens, bij de lokale verkiezingen stemmen naar mijn idee mensen ook vaak op de buurman, hun oom, vader, schoonvader of andersoortige bekende. Gewoon. Omdat ze die kennen. En daarbij maakt het dan dus blijkbaar niet uit welke standpunten de partij heeft die deze bekende vertegenwoordigd. Zo werd mij ook eens gevraagd om op iemand te stemmen. Ik heb dit geweigerd. Dit werd mij niet echt in dank afgenomen volgens mij. Maar als iedereen gaat stemmen op iemand die ze kennen, gewoon omdat het kan, dan gaat het toch nergens meer over! Dan worden er vervolgens beslissingen genomen en gaat iedereen zeuren dat ze dat niet willen, terwijl ze zelf medeverantwoordelijk zijn voor die beslissing! Zonder dat ze het weten dan natuurlijk, want ze hebben gewoon gestemd 'omdat het kan'.

Maar goed. We zullen zien wie er 12 september 'wint'. Wie wordt de nieuwe 'Baas van Nederland'? Gaat Nederland als gevolg van de stemmingsuitslag tóch uit de EU? Moeten we tot ons 67ste doorwerken? Wat gaat er gebeuren met de hypotheekrenteaftrek? Worden er zaken in het onderwijs verbeterd? Wordt de zorg écht verbeterd of moeten we later zelf voor onze ouders zorgen?
Ik ben benieuwd of en hoeveel punten die de lijsttrekkers ons beloven écht 'verbeterd' worden. Sowieso zijn sommige oplossingen voor de één een verbetering en gaat de ander erop achteruit. En dat zal ook altijd zo blijven. Maar om hierover te mogen zeuren, moeten we dus wél even met z'n allen stemmen :)