Peuter- en kleuterpraat (5)

YouTube
Evi heeft 'toejoe' op haar (nep)smartphone staan. Daar kan ze filmpjes mee kijken.

 

'Mama kan alles'
We luisteren in de auto naar 'Mama kan alles' van K3. 'Wet-se wat tante Von good ken?', zegt Iza. 'Bakken'.

 

Poppenkastvoorstelling
Evi geeft een poppenkastvoorstelling. Ze heeft de politiemeneer vast en richt zich tot het 'publiek' (ik): 'Ik ben de pliessiej. Zeg ff wie jou bent'.

 

Songtekst
Iza speelt bij ons thuis met vriendinnetje Sofia. Ze treden op als K3: 'Van Afrika tot in Amerika, van op de Himalaya tot in de rozijn.'

 

Koud
Ik sta op een woensdagavond op het punt om te gaan wandelen maar Evi wil liever dat ik thuis blijf. Ik stel haar voor dat ze nog eventjes meegaat als ik mijn wandelschoenen aan ga trekken in de garage. Dat vindt ze een goed idee. Ze drentelt wat heen en weer in de garage als ik mijn schoenen aantrek. Dan zegt ze opeens: 'Is kaad in de raasj....wach ff, ich zet mich ff de oeërewermers op den heb ich ut neet zoé kaad'.

 

Wazelmuts
Op een vrijdagmorgen komt Evi's vriendinnetje Dana bij ons spelen. We brengen Iza naar school, gaan ff naar de Plus en lopen dan naar huis. De meiden lopen handje in handje. Als we bijna thuis zijn zegt Evi tegen Dana: 'Papa haet unne broéne auto gekoch. Papa is un marouw (= mevrouw), det is un jongetje'.

 

Lief
Iza gooit kusjes via het raam richting Nijmegen, naar haar ernstig zieke klasgenootje.
Vervolgens vraagt ze of ik als zij op school is, en ze met alle kindjes kusjes richting Nijmegen gooien, die kusjes voorbij zie komen. Ik antwoord bevestigend. 'Zuus-se den auch dae van mich?'. Ik beaam dat. 'Maar de kens neet zeen wellikke van mich is hè? Want d'r sjteit genne naam op'.

 

Royaal
Op een zondagmorgen liggen de meiden bij ons in het grote bed tv te kijken. Het wordt mooi weer die dag dus ik zeg: 'Ich heb royaal zin öm te wandele vandaag!'. Iza antwoordt daarop op droge toon: 'Ich heb royaal zin öm de ganse daag binne te bliéve vandaag'.

 

Jongens vs. Meisjes
Het is zondagavond 17:15 uur. Ik heb al een paar keer gevraagd wat iedereen wil eten maar ik krijg niet echt fatsoenlijk antwoord dus vraag ik: 'Jonges! Wat gaon we no ens eigelik aete?!' Evi antwoordt: 'Weej sjién gen jongus, weej sjién meisjus'.

 

Krullen
Evi is zichzelf haar haar aan het kammen. Ik ben ondertussen aan het poetsen. Ik ga naar beneden, ruim wat op en ga dan boven Evi halen. 'Ich zit vas!', hoor ik haar roepen. Als ik boven kom zie ik dat ze op de badkamer staat en mijn ronde borstel (die ik nooit gebruik (dûh) en wat ècht een pongel is, vast zit in haar haar. Ik bevrijd haar en wil haar haar uitkammen met een gewone kam. 'Nae! Ich wil krölle!'

Pluk
Iza is veel bezig met letters en lezen. 'Sjriéf-se Pluk zoeë: p-u-k?'. Ik vertel haar dat ze een letter vergeet en na nog wat hardop spellen en met wat hulp van mij komt ze erachter dat ze de 'l' vergeten was.
'Klop ut zoeë: 'p-u-l-k?'
Ik: 'Nae. No zei-se 'pulk'.
Iza krijgt daar royaal de slappe lach van. Heerlijk.

Wandelen

Als kind vond ik er niks aan, maar nu is het echt een hobby. Wandelen. En nu onze meiden ook allebei wandelschoenen hebben is het hek van de dam. Als het droog is dan wil ik graag even een rondje wandelen en als daarbij dan ook nog het zonnetje schijnt dan is het heerlijk om buiten te zijn.

Leuk voor ons is dat gemeente Beesel vorig jaar een wandelroutenetwerk op heeft gezet. We hebben dus vorig jaar bij het VVV-kantoor in het dorp een kaart gekocht waarop alle routes staan aangegeven en vanmorgen heb ik de kaart opengevouwen en samen met Nico gekeken waar we vandaag eens zouden gaan wandelen. Het voordeel van zo'n netwerk is dat je zelf de route kunt bepalen. Alle wegen van de route staan met nummers aangegeven dus je zoekt vantevoren zelf uit welke nummers je gaat volgen. Ideaal met kleine kinderen waarbij een route van 5 kilometer vaak al lang genoeg is. In tegenstelling tot een 'gekleurde-paaltjes-route' waarbij de lengte van de route al vastligt. Daar kun je natuurlijk ook wel vanaf wijken, maar mij kennende verdwaal ik dan :) Een ander voordeel van een route volgen is dat kinderen het vaak geweldig vinden om uit te kijken naar het volgende paaltje, ze vergeten dan dat ze eigenlijk willen zaniken dat ze moe zijn :)



Ik wist natuurlijk al dat je heerlijk kunt wandelen in ons dorp, maar nu we ook routes lopen via die nieuwe kaart kom je toch weer op plekjes waar je normaal gesproken niet zo snel komt. En dan zie je maar weer, dat je eigenlijk niet ver hoeft te gaan om te kunnen genieten van een prachtig stukje natuur.


Dit was vorig jaar in het voorjaar toen we een stuk 'laarzenpad' hebben gelopen.

Maar gemeente Beesel heeft ook veel wandelingen die door het bos lopen:



Vandaag hebben we in Beesel langs de Maas gelopen:



Lopend door ons Limburgse landschap plopt altijd het liedje van Harry Bordon in mijn hoofd: 'Wie sjoeën ôs Limburg is'. Want dat is het. Het is alleen te hopen dat Harry Bordon ongelijk heeft en dat niet alleen 'de Zuuderling' dat inziet, want dan missen de niet-Zuiderlingen een hoop moois :)

Peuter- en kleuterpraat (4)

Kammeraod
Iza's vriendinnetje Ilse is Evi's knuffelleeuwtje aan het bewonderen. 'Heb ich van mien kammeraod gekrege!', zegt Evi heel trots.

Past precies
Iza en Evi zijn alvast hun zonnebrillen aan het passen voor de zomer. Iza heeft een blits exemplaar op haar neus: roze met glitters. Evi zegt: 'Moah Iza! Dae pas paasjiés!'

Gekust
Aan het begin van de week heeft Nico een aantal koortsblaasjes op z'n lippen. Hij kan de meiden daardoor geen kusje geven (besmettelijk). Op zaterdag heb ik er ook een. 'Den hebbe do en papa zeker weer geku-hus!', trekt Iza als conclusie hoe het kan dat ik er ook een heb.

Kerstlied
Iza is een zelfbedacht kerstlied aan het zingen: 'Ze hadden geen auto, alleen een ezel.....' 'En de engel die zat bovenop....iets' 'Maria kreeg een babytje, met Jozef......' 'Jozef was een beetje aan het timmeren....' 

Lang geleden
Kerstavond.
Ik: 'Vannach is kiéndje Jezus gebaore, maar den 2012 jaor geleeje'.
Iza: 'Ao. Wies do klein waas dus'.

Borstcrawl
Iza zwemt de 'borstkrabbel'

Eergisteren
Iza heeft het op donderdag over dinsdag als zijnde 'euvergister'.

Tweeling
Iza: 'Mama? Kenne d'r auch waal ens 2 kiendjes in tiggeliék in de boék zitte?'.
Ik: 'Jao. Beej Nicole zitte no 2 kiéndjes in de boék'.
Iza: 'Is d'r dao al eine van gebaore den?'
Ik: 'Nae, die waere tiggeliékertiéd gebaore'.
Iza: 'Den zien die auch tiggeliék jäörig!'

Vader en moedertje-variant
We gaan met z'n vieren in Duitsland bij de ReWe onder andere vuurwerk kopen.
In de winkel zegt Evi tegen Iza: 'Zulle we Ruud en Kim sjpeele? Ich bön Kim'.
Iza: 'Maar ich wil auch Kim zien!'
Iza geeft toch toe en is dus Ruud. 'Maar as we straks thoés zien den meug ich Kim zien!'
Onder het winkelen kijkt Evi ineens naar de grond en zegt vermanend: 'Tycho!'

Peuter- en kleuterpraat (3)

Werken
Evi is elke morgen minstens een half uur voordat de wekker gaat wakker. Ze komt dan altijd ff bij ons in bed nog wat tutten. Op een maandagmorgen kondigt ze al tuttend aan dat ze     vandaag niet bij mama blijft, maar dat ze met papa mee gaat werken. Ik zeg dat dat jammer genoeg niet kan. Daarop zegt Evi verontwaardigd: 'Dave geit auch met papa meij werke!'
 
Poppenhoek
Als we tussen de middag van school uit naar huis lopen vertelt Iza dat ze met Len in de poppenhoek heeft gespeeld: 'We ware allebei baby en ôzze mama waas doeëd'. Juist.
Gezellig.
  
Pepergroepje
Evi gaat sinds kort op dinsdag bij Kindercentrum 't Rovertje naar het  'pepergroepje' (peutergroepje).

Winky Wong
We zitten tv te kijken als er een Aziatisch meisje van een jaar of 6 in beeld komt. 'Hee! Det is Winky!' (van de film 'Het paard van Sinterklaas')

Tortelen
Iza: 'As-se zoeë praots: 'ma-ma-ma-mama' den het det tortelen'. (stotteren)

Shitmuncks
Evi wil graag een film kijken van 'Els en de shitmuncks'.
   
Makrokaans
Bij Iza in de klas zit een jongetje en dat is een 'Makrokaanse'.

Variant op vadertje en moedertje spelen
Iza en Evi spelen dat ze Ruud en Kim zijn. Als we gaan eten blijkt dat 'Tycho' onder de tafel zit. Evi geeft 'm af en toe zelfs iets te eten.

Sinterklaas Kapoentje 
Evi zingt: 'Sinterklaas pasjoentje, gooi wat in mijn sjoentje'.
 
Dûh
Ome Wim komt op een doordeweekse dag zijn boterhammen tussen de middag bij ons thuis opeten. In de tussentijd brengen Evi en ik Iza naar school. Als we terugkomen valt het Evi op dat de werkbus van ome Wim, die bij ons voor de deur geparkeerd staat, op de werkbus van papa lijkt. Als we in de garage onze jas uitdoen zeg ik tegen Evi dat ze maar gauw binnen moet
gaan kijken of ome Wim er nog is. Evi antwoordt op een 'dûh-toon': 'Maar de bus sjteit d'r toch nog?!'

Naam bedenken
Ik tegen Iza: 'Haes-se al gehuurd det ut beejbiejtje in Steffie ziene boék un maedje is?' 
Iza: 'Nae'.
Ik: 'Leuk hè?!'
Iza: 'Jao! Wie zal ich uhm den ens neume? Truusje?!'

Sinterklaasliedjes
Ik sta 's morgens met Evi op de badkamer als ze Sinterklaasliedjes begint te zingen. Dan stopt ze ineens en vraagt ze: 'Ôppe badkamer is neet van Körsmis versierd hè?'
Ik: 'Nae, op de badkamer is neet van Körsmis versierd'.
Evi concluderend: 'Ken Eefiej heej nog van Sinterklaas zinge'.

Sinterdilemma

Sinds wij kinderen hebben levert het elk jaar weer een dilemma op: waar gaan we kijken naar de intocht van Sinterklaas?

Het meest logische zou zijn om dat in je eigen dorp te doen, ware het niet dat de Goedheiligman bij ons in het dorp per TREIN arriveert. Wat een prima manier is om een dorp of stad binnen te komen als de optie 'per boot' uitgesloten is. Dat is in dit geval echter niet het geval. Ons dorp ligt pal aan de Maas. Het dorp waar ik vroeger woonde ligt ook aan de Maas en op tv komt de Sint ook aan per boot dus het is voor mij logisch dat Sinterklaas met een boot aankomt (niet dat ik ooit vroeger daadwerkelijk aan de Maas heb gestaan om hem per boot aan te zien komen. Wij stonden altijd 'langs de route', dat was al eng genoeg ;-)). Maar toch heb ik jarenlang geroepen dat ik écht niet ga kijken hoe Sinterklaas per trein zijn intocht in het dorp houdt. Tot vorig jaar. Het was Iza's eerste jaar op school, dus leek het ons voor haar dan toch het leukste om de intocht van Sinterklaas in haar eigen dorp te zien zodat ze die maandag daarna op school met de andere kinderen mee zou kunnen kletsen. Ik vond het een rare gewaarwording. Sint die arriveert per trein.

Dit jaar wordt het dilemma voor ons echter nog wat groter gemaakt. De 'échte' Sinterklaas, die van de tv, komt op een kwartier rijden van onze woonplaats aan. Dus nu kunnen wij (waarschijnlijk voor de eerste en tevens laatste keer in ons leven) meemaken hoe dat in z'n werk gaat, zo'n officiële aankomst van Sinterklaas in Nederland. Maar dat zullen wel meer mensen denken. Juist. Naar verwachting zo'n twintig- tot dertigduizend. Oké. Slik. Dat zijn er wel heel erg veel om tussen te gaan staan met je kleuter van 5 en je peuter van 3. Maar ja, het is wél de echte. Maar op tv kijken is ook altijd leuk. Het verhaal en alle problemen er rond omheen worden vanaf de maandag voor de aankomst uitgebreid besproken in het 'Sinterklaasjournaal'. En als je op locatie staat krijg je niet mee hoe 'het verhaal' verder gaat. Over het Sinterklaasjournaal gesproken...tsjongejonge wat een plaatsvervangende schaamte roept dat dit jaar op met dat afschuwelijk Limburgs accent dat die acteurs gebruiken. Limburgers zijn geen Brabanders! 'Hedde gij'. Tssss. Dat zegt een Limburger niet! Dus ik vraag me af of het Roermond ook nog iets op gaat leveren in plaats van alleen maar kosten, die officiële aankomst van de Sint in hun stad. Want wat wordt Limburg weer debiel neergezet zeg. Maar dat ff tussendoor.

Oké. Als we dan toch in Roermond de aankomst van Sinterklaas in Nederland gaan zien, hoe zouden we dat dan moeten gaan aanpakken? Per auto naar Roermond is geen optie. Per trein dus. Maar hoe laat moeten we dan gaan? Willen we een beetje vooraan staan dan moeten we dus rond 09:00 uur in de stad staan. Juist. 3 uur in de kou staan met een kleuter en een peuter. Dat wordt één groot feest natuurlijk: 'Mama, komt ie al?' 'Papa, ik heb het koud'. 'Mama, ik moet plassen'. 'Papa, komt ie al?' 'Mama, ik heb dorst' 'Mama, mag ik een snoepje?' 'Papa, ik moet poepen' 'Mama, komt ie al?' Nee dank je. Dat gaan we dus niet doen. Ook al is het een 'once in a lifetime opportunity'. Want weet je wat het is: voor die kinderen is Sinterklaas, Sinterklaas. Of hij nu in Roermond aankomt of ergens anders. Dat maakt voor hun niks uit. Dus wij gaan zondag fijn naar het station om te zien hoe Sint Nicolaas met z'n Zwarte Pieten uit de stoptrein stapt.

Peuter- en kleuterpraat (2)

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

's Morgens smeert Nico altijd de boterhammen van de kinderen en dekt ook voor hun de tafel. Ik zorg dat ze gewassen en aangekleed worden. Op een morgen zijn Iza, Evi en ik een beetje vroeg beneden en staan de bordjes van onze meiden nog niet op tafel. Iza en Evi gaan zitten en Nico legt ondertussen de placemats neer en hun bordjes. Hij staat op het punt om de bekers melk te pakken als Iz a(5) aan Evi (3) vraagt: 'Zie jij hier ergens melk staan?'

Baby op komst
Ik tegen Iza: 'Raad eens wie er een babietje krijgt'.
Iza: (verlegen lachend) 'Ik weet het niet'.
Ik: 'Het is een vriendinnetje van mij'.
Iza: 'Dan weet ik het al. Tante Yvonne'.
Ik: 'Dat is niet mijn vriendinnetje, dat is mijn zusje'.
Iza: 'Heeft die bij jou op school gezeten?'
Ik: 'Jup'.
Iza: 'Steffie?'
Ik: 'Jaaaa!'
Iza: (stuiterend) 'En dan ga ik daar zaterdag ook nog logeren! Misschien is het babietje er dan al!'
Ik: 'Nee gekkie, dat kan niet. Het babietje komt als jij bijna jarig bent. Misschien wel als jij jarig bent'.
Iza: (nog steeds stuiterend) 'Dan moet de baby ook op mijn verjaardag komen!'
Ik: 'Dat kan toch niet, dan is de baby in het ziekenhuis'.
Iza: 'O, dat geeft niks. Dan komen ze maar een andere dag op mijn verjaardag. Net als Pieter en Debby toen met Evi's verjaardag'.

Verliefd
Iza: 'Ik ben op Quinn en Ilse ook. En Quinn is ook verliefd op Ilse en op mij. Maar dan kunnen we natuurlijk niet trouwen. Maar als Ilse dan met Quinn wil trouwen dan trouw ik wel met Sem. Paaf aaf oét'.

Onderling inwisselbaar
Ik heb met een mama van een vriendinnetje van Iza afgesproken om 's avonds een stuk te gaan wandelen. Evi heeft daar lucht van gekregen. Als ik haar naar bed doe vraagt ze of ik straks ga wandelen.
Ik: 'Ja, met de mama van Ilse'.
Evi: 'Kan ook papa wandelen met de mama van Ilse en mama thuisblijven'.

Reden voor een feestje
Iza op 4 oktober 's morgens voordat we gaan ontbijten: 'Mama? Mag ik iets lekkers op de boterham. Omdat het Dierendag is? Want de dieren hebben feest en wij dus ook'.

Dûh
Ik ben met Evi aan het knutselen. Ze heeft een leeg eierdoosje waarin Iza met stiften in heeft gekleurd in elk leeg 'eierplaatsje'. 'Dit is verf!', zegt Evi. 'O', zeg ik, 'kun je daar mee schmincken?' Evi kijkt me aan als een botsauto en zegt dan op een heel droog 'dûh'-toontje: 'Neej. Verven'.

Mooi
Evi heeft een A4-tje totaal volgekleurd. 'Wat is dat?', vraag ik. 'Mooi', antwoordt Evi.

Gezellig
Ik ben met Iza en Evi aan de grote tafel aan het knutselen. De radio staat afgestemd op 3FM. Dan zegt Iza: 'Zullen we gezellige muziek opzetten?'

Cupcake
Iza, Evi en ik hebben cupcakes gemaakt en versierd. 's Avonds vraagt Evi of ze er straks een op mag eten. Ik vraag of ze die eigenlijk wel lust. Evi antwoord met een 'dûh'-toontje: 'Ja, ik heb die zelf gemaakt!'

Ik zag twee beren...
Nico, Iza en ik zijn varianten op 'Ik zag twee beren broodjes smeren' aan het zingen. Iza komt met 'Ik zag twee bijen auto rijen'. We verzinnen nog: 'Ik zag twee bijen een mutsje breien', 'Ik zag twee giraffen 'n sigaartje paffen', 'Ik zag twee koeien een boompje snoeien' en 'Ik zag twee apen pepernootjes rapen'. Toen viel mij een briljante variant in: 'Ik zag twee vissen, naast de pot pissen'. Iza is even stil en zegt dan heel droog: 'Maar dat kan toch helemaal niet?'

Schuldig voelen

Is het echt iets wat mama's hebben? Of hebben papa's dat ook? Of ben ik de enige die dat heeft? Zich schuldig voelen ten opzichte van mijn kinderen. Vast niet.

Ik weet heel goed dat het helemaal niet nodig is en aan onze meiden merk ik ook dat zij nergens last van hebben want ze noemen me nog altijd 'de allerliefste' en als ze pijn of verdriet hebben dan is mama toch altijd de eerste waar ze naar toe willen. Maar waarom dan toch af en toe dat schuldgevoel?

Vandaag ook weer. Evi moest een kleine ingreep (en dat is nog een groot woord) in het ziekenhuis ondergaan. Ze kreeg nieuwe buisjes in haar oren. Een ingreep die een paar minuten duurt. Die heeft ze ook al eens gekregen toen ze 1 jaar was. Maar toen zat ik 'between jobs' en konden Nico en ik allebei mee naar het ziekenhuis. Nu heb ik een baan waarbij ik maar 25 vakantiedagen krijg (op de één of andere manier pik ik telkens (3x) de banen eruit waarbij geen cao hoort en ik dus het minimum aan vakantiedagen krijg ;-)). Die zijn dus zo goed als op als ik de dagen die ik nog op moet nemen (Sinterklaas, dag na Kerst), meetel. Dus papa moest dit keer alleen met Evi. En dat voelt toch een beetje falerig. Mama's moeten er in zo'n situatie toch bij zijn? Ook al kan papa dat echt wel helemaal alleen en vinden kinderen het prima dat papa er alleen is en mama niet. Zo dacht onze jongste dochter er dus gelukkig ook over want ze heeft de hele morgen in het ziekenhuis geen kik gegeven. Pak van mijn hart :)

Maar ook als ik eens een dagje uit wil met vriendinnen. Shopdag. Musicaldag. Of uiteten ga en man en kinderen alleen moeten eten (terwijl ik meestal sowieso niet kook, daar heb ik een schurfthekel aan!). Dan is er altijd dat stemmetje in mij dat maakt dat ik mij schuldig voel. Ik ga er geen dag of avond minder om op stap hoor. Maar toch.

Zal dat dan toch onbewust het 'wat zullen de mensen wel niet denken'-effect zijn dat mij aangepraat is van vroeger uit? En waarover ik altijd heel hard roep dat ik daar niet aan meedoe en dat ik doe wat ik zelf wil?
Of is het gewoon een typisch mama- of ouderding?

Wie herkent zich hierin? Of juist helemaal niet? Laat het weten! Dan kan ik erachter komen of ik toch neurotischer ben dan ik dacht :)