Kinderpraat 40

Broekzak
Evi 'tovert' een munt weg. Dan 'tovert' ze 'm weer terug: 'Hocus pocus pilatus pas, ik wou dat ie in mijn 'tes' was'.

Stewardess
Evi had een filmpje van Musti gezien waarin Musti met het vliegtuig ging. En toen kwam de 'Soowiedest' vragen wat Musti wilde drinken.

Cowboy
Evi ziet in de carnavalswinkel iets liggen wat ze graag wil hebben: een schietgeweertje voor een 'Kaiboj'.

Journaal
Iza tegen Evi als het 8-uur journaal begint: 'Wils do ut Jeugdjournaal veur groëte minse kiéke?'

Nick & Simon
Volgens Iza zitten Coen & Sander in de jury van 'The Voice Kids'.

Mixed up
Evi trekt een pantoffel aan, aan haar rechtervoet: 'Eej, det is de verkiërde', en ze doet 'm weer uit. Dan pakt ze de andere pantoffel en daar stopt ze haar linkervoet in: 'Eej! Dae is ouch verkiërd! Rrrrr'. (lichtelijk geïrriteerd)

Nu al?!
De woensdagavond na de carnaval en ons weekrendje weg kondig ik aan na het eten even op internet te gaan struinen naar een vakantiebestemming. 'Vekansie?!', zegt Evi verbaasd, 'geis-se no alweer kiéke veur un vekansie? We zien net pas truuk!'.

Kunnen
Evi geeft haar pop zwemles als ze in bad zit: 'We gaan nu op de rug zwemmen. Iedereen moet dat 'kannen'. Nu moet je terug zwemmen, dat kun je wel 'gâh maar''.

Geruite broek
Evi mag over een paar dagen afzwemmen voor haar A-diploma. Tante Yvonne vraagt haar of ze dan ook met kleren aan moet zwemmen en wat ze dan aantrekt. 'Un roze truitje en un vierkante bôks', is Evi's antwoord.

Kinderen van deze tijd
Iza vraagt of de Paashaas echt bestaat want Sander uit haar klas had gezegd van niet. 'Wat dink-se zelf?', vraag ik haar. 'Mos-se ff op de tillefoon opzeuke', zegt Evi, 'en den wet-se ut'.

Kinderpraat 39

COud
Een man van 44 neemt deel aan 'Everybody Dance Now'. Nico en ik vinden 'm goeoeoed'. 'Det zonne man det onnag ken. Dae is al 44!', zegt Iza dan

Hard
We fietsen naar de kapster in Belfeld. Evi vraagt zich af of de auto's wel zo hard mogen rijden. 'Jao', zeg ik, 'heej meug-se 80'. '80 is ech hèl!', zegt Iza dan. 'Det is 10 x 8!'

Omreizen
Geraldine is voor 3OpReis in Curacao. e laat op een landkaart zien en via welke plaats ze weer naar een andere plaats gaat reizen. Iza is even stil en zegt dan: 'Die had baeter iërs nao Willemstad kenne gaon det lik vuuël doëner beej wao die no zit. No geit die iërs dao nao toe en den dao nao toe'. En ze wijst een ruime bocht aan.

Geen communie
Iza doet dit jaar de communie. Evi wil over 2 jaar niet de communie doen heeft ze al een paar keer gezegd. Ik vraag haar eens waarom niet. 'Det is superleuk!', haakt Iza in, 'den wuur-se vriendjes met Jezus!'. Waarop Evi op norse toon antwoordt: 'Ich wil gen vriendjes waere met Jezus'.

Gekleurd werk
Evi associeerde mijn vorige baan met de kleur van de kozijnen van het gebouw. Die waren paars. Dus haar conclusie was dat mama's paarse werk stom was. Ze hoopte dat als ik nieuw werk zou krijgen dat dat blauw zou zijn (want dat is haar lievelingskleur). Toen we gingen fietsen kwamen we langs mijn nieuwe werk waar blauwe accenten op en rondom het gebouw zitten. 'Ich wís waal des-se blauw werk zous kriége!', riep ze blij.

Wiebelen
Iza moet op vrijdagmiddag in de kerk oefenen voor de presentatieviering van de communie. Ik vraag aan Evi of ze met iemand af spreekt die middag of dat ze met ons meegaat naar de kerk en bij mij komt zitten. Ze denk even na en zegt dan dat ze af gaat spreken omdat ze denkt dat ze in de kerk gaat 'sjravele'.

Paprika
Evi wil 'paarpiekaa'-chips

Ideetje
Evi heeft iets bedacht. Als ik haar naar bed breng moet ik haar deur dicht maken (die moest tot nu toe altijd op een kiertje) en als ik 'mezelf naar bed breng' moet ik 'm open zetten zodat zij ziet dat wij het licht aanmaken als we op staan en zij dus ook op kan staan.

Filet Americain
Iza wil een stokbroodje met 'Fleejmeej ammeriékèh'

Crematorium
We rijden van Blerick uit naar huis als Iza langs de weg het bord 'crematorium' ziet. Ze vraagt wat dat is. Dus ik vertel haar dat ik haar al eens uit heb gelegd dat als je dood bent dat je dan begraven kunt worden of gecremeerd. En cremeren doen ze in een crematorium. Nico vraagt haar of ze dan ook weet wat 'cremeren' is. 'Jao', antwoordt Iza, 'den geit daegene dae doëd is in unne aove en wet-se zeker dat dae doëd is'.

Kinderpraat 38

Circus
We kijken naar een circus waarbij de artiesten allemaal kinderen zijn.
Evi zegt bij alles: 'Wat knap! Det ken ich nog neet ens!'

Niks bijzonders
We kijken nog steeds naar het circus. Dan komen er kinderen die in een touw omhoog klimmen. Iza concludeert meteen: 'Det motte weej ouch beej de gym doon. Dao is niks biézongers aan'.

Engels
We kijken naar 'Kerst met de Zandtovenaar'. Dan zingt Niels Geusebroek het zoveelste Engelstalige liedje. 'Ich ving die Ingelse liedjes neet zoé leuk', zegt Iza. 'Die ken ich neet versjtaon.
Ich heb allein maar de kleure geliërd. En cijfers'.

Moriaantje
Evi zingt van: 'Marojaantje zo zwart als roet'

Kortjakje
Evi zingt: 'Altijd is Kontakje ziek'.

Timmerman
Evi zingt: 'Want Jozef was een timmerman! Hij maakte een kribje voor Jezus. En deed strooi erin. Hij maakte een kribje, hij maakte een kribje. Klaar'.

Alleen
Evi zingt: 'Er is een kindeke geboren op aard. Die zo alleen was met de mama, de papa, de ezel en de os!'

Kerstboomgras
Volgens Evi moet je uitkijken voor het gras van de kerstboom dat op de grond ligt, als je iets uit een laatje van het kastje, dat naast de kerstboom staat, wil pakken.

WTF
Ik ben aan het koken en Evi zit te kleuren. Dan hoor ik haar opeens zeggen: 'Ich zei neet 'wat de fak' ich zei wat...de...wôh. 'Wat de wôh' det meug ich gewuuën zegke hè?'

Korstjes
Als we 'pitjesboterhammen' eten laat Evi op een gegeven moment de ''worstjes', de ketting van de boterham', liggen op haar bord.

Kinderpraat 37

Telegraaf
Iza is bezig met haar spreekbeurt over 'Frozen'. Ze heeft 'm bijna af maar we zoeken via Google nog wat info over de nieuwe korte Frozen-film die in het voorjaar uitkomt. We vinden via Google een interessante link en klikken erop. 'Hee, det is van de Tegelgraaf', zegt Iza.

Arjen Robben
In het Jeugdjournaal wordt iets verteld over de 'Sporter van het jaar'. Iza vindt dat 'Aaije Robbe' dat moet worden.

Controleren
Evi en ik spelen 'Mijn eerste Rummikub'. Evi is aan de beurt. 'Zal ich ff controlere of-se get kens?', vraag ik als zij aan de beurt is. Een paar beurten verder vraag ik weer of ik even zal kijken of zij iets kan aanleggen of op tafel leggen. Evi antwoordt dat zij het zelf ook wel kan 'kontoleren'.

Vadertje en moedertje
Evi en haar vriendje Kéano spelen vadertje & moedertje. De zitzak wordt midden in de kamer gelegd en is het papa-en-mama-bed. Er worden kussens en een deken naar toe gesleept. In de tussentijd is Kéano eerst nog een poesje. En dan valt zijn oog op Evi's houten ridderzwaard: 'We kenne ouch riddertje sjpeule!', oppert hij. Maar Evi heeft daar geen zin in. Zij sjouwt ondertussen het poppenstapelbedje naast de zitzak en beslist dat ze elk een baby hebben. 'Dae van mich hèt Quinn? Moogs doe zelluf weite wie diene baby geit heite'.
Kéano ligt ondertussen in het bed waar Evi hem uit wil bonjouren omdat zij denkt dat hij nog altijd een poesje is: 'Nae, ich wil papa zien met ut zwaard in bed'.

Prima
Iza: 'Dae deej det primaar'.

Trots
Evi hoort na de zwemles dat ze vanaf de volgende keer haar drijfpakje niet meer mee hoeft te nemen. Als ze een paar dagen later 's morgens bij ons in bed kruipt en uiteraard liever vertelt dan slaapt, zegt ze ineens: 'Ich bön trots op michzelluf det ich ut pakje nimmer aanheuf!'

Vroeger
We spelen 'Monopoly Junior'. Iza wint en Evi en ik hebben verloren. Evi doet bokkig. Ik zeg dat ze niet zo simpel moet doen. 'Och, zegt Iza, 'zoé deej ich vruuger ouch as ich verlaore had'.

Duidelijke vraag
Evi vraagt hoe laat het is. Ik antwoord dat het bijna twee uur is. Evi reageert op een dûh-toontje: 'Ich wil neet weite wie laat ut bíjna is! Ich wil weite wie laat ut nó is!'

Grapje gemaakt
Evi: 'Ich heb un grapje gelaote'.

We wish you a merry Christmas
Nadat we de kerk uitlopen waar het kinderkoortje ons net vals zingend en wel 'We wish you a merry Christmas' heeft gewenst en we naar de auto lopen zingt Evi nog even verder: 'Ik wens jij een fijne kwisfeest'.

Kinderpraat 36

Verliefd (part 5)
Ik moet van Iza met de mama van Quint mailen om te vragen of hij verliefd is op haar. Zij is namelijk wèl verliefd op hem. Ze had het zelf al gevraagd maar hij zei 'nee' maar Iza weet zeker dat hij wél verliefd is op haar. Ik krijg van de mama van Quint het antwoord dat hij heel eerlijk gezegd ook verliefd is op Iza en hij vraagt of het nu dan 'aan' is. Ik vertel dat tegen Iza, die gilt dat het aan is en begint door de kamer te stuiteren: 
'Maar nemus in de klas wet det weej ut no den aan hebbe want weej hebbe ut thoés aangemaak!'

Wij
Evi is helemaal alleen aan het voetballen: 'Weej zien Nederland ik!'

Afgezakt
Evi's broek is 'opgezak'

Sterretjes
Als we op een donderdagavond de garage uitlopen en de auto in willen stappen om naar de zwemles te gaan concludeert Evi, al omhoogkijkend naar de donkere lucht: 'Ao, no kenne we Len (dit jaar overleden klasgenootje) en oma (ook dit jaar overleden) neet zeen'. Ik kijk omhoog en beaam dat het het inderdaad erg bewolkt is. 
'Welke oma bedoel-se eigelik?', vraag ik dan. 
'Oma Remung (die de laatste 5 jaar van haar leven in Reuver woonde)', antwoordt Evi op logische toon. 
Verbaasd vraag ik: 'En oma Steijl dan?' (ook dit jaar overleden).
Evi antwoordt met hetzelfde logische toontje: 'Det sterretje zuus-se in Tegele'.

Focaccia
Evi vind 'fantazzia-brood' lekker

Robot
Volgens Evi wilde een klasgenootje zijn 'roompot' over haar brandweerwagenladder laten lopen

Kale kop
Evi en ik doen 'Wie is het?'. Evi vraagt: 'Haet dae van dich kale haor?'

Nurf
Tijdens het ontbijt vertelt Iza dat haar klasgenootje ook een 'nerf' (spreek uit als nurf) gekregen heeft. 'Wat is det?!', vraag ik. 'Un mörf is un gezich', antwoordt Evi wijs.

Kaneel
Het is vrijdag dus in plaats van fruit, wortel of tomaatjes mogen Iza en Evi een sultana of iets dergelijks mee naar school nemen. 'Wils do unne kaniël-sultana?', vraag ik aan Iza. Iza wil dat graag dus ik loop naar de voorraadkast om deze te pakken. Evi komt achter me aan: 'Hebbe we allein kamiël-sultana?'.

Sinterkerst
Evi speelt met de poppetjes van haar Little People-kribstal. Ze heeft de koningen vast: 'Ik zie een ster. Kom het is nog heel ver lopen'. Ze beweegt de poppetjes tot aan de kribstal en zingt dan: 'Daar wordt aan de deur geklopt'.

Sinterp(r)ietpraat

Leukste
Evi: 'Ich ving Sinterklaas ut leukste van alle Pieten'

Sinterklaas dûh
Op tv kondigt Dieuwertje aan welke onderwerpen die avond in het Sinterklaasjournaal aan bod komen. Ikheb het niet helemaal meegekregen dus ik vraag aan Iza en Evi wat er die avond bij het Sinterklaasjournaal komt: 'Iets euver Sinterklaos...'

Schoorsteen
Evi wil eigenlijk ook een keer door de schoorsteen maar ze durft niet op het dak te klimmen.

Snoep gooien
Op een zaterdagavond wordt er bij ons op de deur gebonst waarna er een Zwarte Piet naar binnen rent die twee keer snoep strooit. Iza en Evi zijn even beduusd. De Zwarte Piet zwaait nog even bij de voordeur. Evi zwaait terug, Iza blijft een beetje op de achtergrond. Dan zegt Iza: 'Dit hebbe we nog noeit meigemak!'
'Jaowaal toch?', zegt Nico. 'Toen us haet d'r toch ouch unne Piet met sjnoep gegoeid?!
'Neet waor, det waas do', zegt Iza.

Knuffelen
Evi vond het jammer dat Zwarte Piet zo snel weg was. Ze had nog met 'm willen knuffelen

Teveel speelgoed
Evi heeft bij haar oma van Sinterklaas een racebaan met F1-auto's gekregen. Als we thuis zijn bouwt Nico 'm op. Iza en Evi racen 5 minuten. Dan zegt Iza: 'Dae van mich duit ut neet miër'. 'Miene onneet', zegt Evi. 
'Den goei ö-m maar in de drèksbak', zeg ik.
'Zulle we den met de Knex gaon sjpeule?', vraagt Evi dan.

Kapoentje
Evi zingt van 'Sinterklaas Papoentje'

Baanwensenlijstje

Op 7 januari van dit jaar schreef ik deze blog: Dit is het! Dit wil ik! http://troelamama.blogspot.com/2014/01/dit-is-het-dit-wil-ik.html die 794 keer bekeken is. In deze blog beschrijf ik het gevoel dat ik kreeg toen ik 10 jaar geleden een advertentie zag die mij mijn eerste grote-mensen-baan opleverde: 'Dit is het! Dit wil ik!'. Ik schreef, nu bijna een jaar geleden, dat ik weer zo'n baan wil, die al bij de advertentie dàt gevoel oproept.

Het probleem is, ik heb 'm nog steeds niet. Waarom niet? 

Uit die blog van 7 januari zijn een paar sollicitatiegesprekken gevloeid. Prettige gesprekken maar uiteindelijk helaas zonder resultaat. Waarom?

Idealiseer ik die baan van toen teveel? In alle eerlijkheid: nee. Er waren daar ook behoorlijk wat minpuntjes. Dus ik ben me er ècht wel van bewust dat een perfecte baan niet bestaat. Je moet alleen voor jezelf afwegen of de minpunten het onderspit kunnen delven aan de pluspunten. En voor mij waren er toen meer en grotere plus- dan minpunten.

Is er te weinig aanbod: absoluut.

Stel ik teveel eisen aan potentiële werknemers? Als 'eerlijk zijn' een te grote eis is dan is het antwoord ja. Ik verwacht van een werkgever dat hij z'n beloften nakomt. Dus belooft een potentiële werkgever (in de rest van deze blog 'pw' genoemd) me 'begin volgende week iets te laten weten' en doet hij dat niet dan wordt ik al een beetje kriebelig. Ook 'ik kan helaas nog geen uitsluitsel geven' valt onder de noemer 'ik laat je IETS weten'. Doet een pw dit vervolgens nog een stuk of 3 à 4 keer nadat ik op een gegeven moment zelf maar contact opgenomen heb (dit is me bij 2 bedrijven gebeurd waarbij ik (één van) de laatste kandida(a)t(en) was) dan ben ik er klaar mee en vind ik ook dat ik dat mag zijn. Als je op zo'n manier start met een nieuwe werknemer welk signaal geef je dan af?!

Wil ik teveel: absoluut...niet! Het lijkt misschien alsof mijn wensenlijstje voor een werkzoekende te hoog is, toch ben ik van mening dat dat niet zo is. Het enige wat ik wil is een baan bij een bedrijf in de buurt van Reuver, waar eerlijke (!) mensen met humor werken, dat een interessant product of dienst verkoopt en waar ik zoveel mogelijk mag werken op tijden waarop de kinderen op school zijn (waarbij een bso'tje hier en daar natuurlijk absoluut geen kwaad kan).

Maar af en toe lijkt het alsof de niet-werkzoekenden onder ons, en helaas ook sommige werkzoekenden, dat een te groot wensenpakket vinden: 'Je mag blij zijn als je werk hebt'.

En van die zin wordt ik zo ontzèttend recalcitrant. Wie wil er nou blij zijn dàt ie werk heeft en dàt werk z'n hele leven doen?! Dan ben je het helemaal niet waard dar je überhaupt een baan hebt! Je moet niet blij zijn dàt je werk hebt, je moet blij worden vàn je werk. Dan ben je thuis ook blij. En daar wordt je gezin dan weer blij van. Maar ook andere familieleden en vrienden vinden het leuk dat jij blij bent. Toch? 

Daarom streef ik dus dat, in mijn ogen, redelijk tot tamelijk beschaafde wensenlijstje stiekem nog altijd na.

Kun jij mij helpen die baan te vinden waarvan ik weer een blij mens wordt? Laat het me weten!